II SA/Bk 632/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata sprawy ze skargi W. K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Bk 37/15 na decyzję P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] listopada 2014 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

W. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Pełnoletnia córka skarżącego mieszka z nimi, jednak prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Źródłem miesięcznego dochodu skarżącego jest emerytura w wysokości 1.561,42 zł oraz emerytura małżonki w kwocie 1.128 zł. Skarżący posiada jedynie mieszkanie o powierzchni [...] m2, wartości 150.000 zł oraz samochód osobowy S., rok produkcji [...], wartości 150.000 zł. Poza tym nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. Dodatkowo skarżący oświadczył, że wyszczególnione wydatki przedstawiają się następująco: czynsz – 500 zł; energia elektryczna – 150 zł; ubezpieczenie samochodu – 430 zł; przegląd auta – 160 zł; leki – 150 zł. Resztę dostępnych wnioskodawcy środków pieniężnych pochłania zakup wyżywienia (k. 6-7). Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach z zakresu chorób zawodowych nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Niniejsza sprawa dotyczy choroby zawodowej. W konsekwencji skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Postępowanie zatem w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasadnym jest jego umorzenie (vide postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 482/13 publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Dlatego też, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie I sentencji. Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącego podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanym przypadku skarżący dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika. W złożonym oświadczeniu skarżący wykazał, iż prowadzi gospodarstwo domowe z żoną. Wysokość miesięcznych emerytur otrzymywanych przez rodzinę wnioskodawcy to łącznie kwota 2.689,42 zł. Wykazane miesięczne wydatki skarżącego wynoszą łącznie około 800 zł, ale bez kosztów zakupu żywności. Dodatkowo dochodzą wydatki roczne w łącznej kwocie 590 zł. Wnioskodawca posiada jedynie niewielkie mieszkanie i samochód osobowy o wartości około 5.000 zł. Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego w zestawieniu z brakiem zgromadzonych oszczędności i wykazanymi wydatkami pozwalają na stwierdzenie, iż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego tj. kosztów ustanowienia pełnomocnika. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie II sentencji.