II SA/Bk 620/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anny Bartłomiejczuk (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 września 2026 r. sprawy ze skargi Zarządu Dróg Powiatowych w H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 23 czerwca 2026 r. nr 402.26/F-2/XIX/26 w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia ostatecznej decyzji o zezwoleniu na lokalizację urządzeń infrastruktury technicznej-telekomunikacyjnej linii napowietrznej w pasie drogi powiatowej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu Zarządowi Dróg Powiatowych w H. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Decyzją z 23 czerwca 2026 r. nr 402.26/F-2/XIX/26 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku uchyliło decyzję Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w H. z 5 maja 2026 r. o stwierdzeniu wygaśnięcia ostatecznej decyzji z 23 lutego 2024 r. nr DT.470.2.10.2024 o zezwoleniu na lokalizację urządzeń infrastruktury technicznej-telekomunikacyjnej linii napowietrznej w pasie drogi powiatowej 2118B w Ancutach oraz umorzyło postępowanie organu I instancji w zakresie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożył Zarząd Dróg Powiatowych w Hajnówce, zarzucając jej naruszenie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię; art. 39 ust. 3a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych poprzez jego błędną wykładnię oraz art. 6 i 7 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku wniosło o jej odrzucenie, wskazując że podmiot skarżący nie posiada legitymacji procesowej do jej wniesienia w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Wnoszącym skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku jest Zarząd Dróg Powiatowych w H.reprezentowany przez Dyrektora, który jako organ I instancji, orzekał w sprawie rozstrzygniętej zaskarżoną do sądu decyzją SKO z dnia 23 czerwca 2026 r. Kwestia ta powoduje niedopuszczalność wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot stanowi przyczynę jej odrzucenia, jeżeli skarga pochodzi od podmiotu, który nie może być skarżącym. Kluczowe w niniejszej sprawie było zatem ustalenie, czy Zarząd Dróg Powiatowych w Hajnówce mógł zaskarżyć decyzję SKO wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji tego organu w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia ostatecznej decyzji z dnia 23 lutego 2024 r. o zezwoleniu na lokalizację urządzeń infrastruktury technicznej-telekomunikacyjnej linii napowietrznej w pasie drogi powiatowej 2118B w Ancutach. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych organ administracji publicznej, który wydał w I instancji decyzję administracyjną w sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w sprawie na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. Pogląd ten uzasadniony jest faktem, że organ wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej rozpoznający sprawę, na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji (tak m.in. NSA w wyroku z 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017/04; dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ponadto, jak wynika z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lutego 2016 r. sygn. akt I OPS 2/15 powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego(...). W demokratycznym państwie prawnym niedopuszczalna jest wykładnia przepisów prawa, zgodnie z którą jednostka samorządu terytorialnego, realizując przez swoje organy powierzone jej zadania z zakresu administracji publicznej, najpierw jest władna w sposób władczy i jednostronny kształtować sytuację prawną podmiotów od niej niezależnych, a następnie jest uprawniona do wnoszenia środków zaskarżenia od podejmowanych przez te organy decyzji. Powyższe rozważania odnoszą się w sposób oczywisty do postępowania sądowoadministracyjnego. Wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot stanowi podstawę do jej odrzucenia, jeżeli skarga pochodzi od podmiotu, który a limine nie może być skarżącym. Z tej przyczyny odrzuceniu podlegają m.in. skargi wniesione przez organ, który rozpoznawał sprawę w postępowaniu administracyjnym w pierwszej lub w drugiej instancji lub jednostkę samorządu terytorialnego, której organ wydał decyzję w pierwszej instancji, ponieważ podmioty te nie mają legitymacji skargowej w rozumieniu art. 50 p.p.s.a. Powierzenie organowi administracyjnemu właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza bowiem możliwość dochodzenia przez ten organ swojego interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego czy sądowoadministracyjnego (por. wyroki NSA z: 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017/04; 7 grudnia 2005 r. sygn. akt I OSK 521/05; 12 czerwca 2019 r. sygn.. akt I OSK 1183/19; postanowienia NSA z: 14 maja 2019 r. sygn. akt I OSK 742/19; 10 lipca 2019 r.: sygn. akt I OSK 1221/19 i I OSK 1222/19, wszystkie dostępne w CBOSA). Wobec tego Zarząd Dróg Powiatowych w H., który jako organ I instancji wydał decyzję, nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 23 czerwca 2026 r., które po rozpatrzeniu odwołania strony uchyliło tą decyzję i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Jak wskazano wyżej nie jest bowiem dopuszczalna sytuacja, aby Zarząd Dróg Powiatowych w tej samej sprawie występował jednocześnie jako organ wydający orzeczenie merytoryczne oraz jako podmiot kwestionujący rozstrzygnięcie organu odwoławczego. Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu uiszczonego od odrzuconego pisma orzeczono w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.