II SA/Bk 561/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 listopada 2022 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania do poniesienia kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe w sprawie ,

A. P. wniósł do sądu administracyjnego skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: Prezes NFZ) z [...] czerwca 2022 r. nr [...]ustalającą skarżącemu obowiązek poniesienia kosztów opieki zdrowotnej udzielonych na jego rzecz. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ poinformował, że [...] lipca 2022 r. wydał decyzję nr [...] uwzględniającą w całości skargę A. P. na własną decyzję organu z [...] czerwca 2022 r.: uchylając tę decyzję (pkt 1) oraz umarzając postępowanie w całości (pkt 2). W podstawie prawnej decyzji z [...] lipca 2022 r. wskazano art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Decyzję autokontrolną organ załączył do odpowiedzi na skargę (k. 15). Zarządzeniem z [...] lipca 2022 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni oświadczenia, czy podtrzymuje skargę wobec wydanej przez Prezesa NFZ decyzji z [...] lipca 2022 r. uchylającej zaskarżoną decyzję. Skarżący wezwanie odebrał osobiście [...] sierpnia 2022 r. Nie nadesłał na nie odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu (tj. innych niż skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony - w sytuacji gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego). W aktach sprawy znajduje się decyzja Prezesa NFZ z [...] lipca 2022 r. nr [...] (tzw. autokontrolna) uchylająca w całości zaskarżoną w sprawie niniejszej decyzję Prezesa NFZ z [...] czerwca 2022 (pkt 1) oraz umarzająca w całości postępowanie w przedmiocie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych na rzecz A. P. (pkt 2). Decyzja z [...] lipca 2022 r. została wydana na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a, wedle którego organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie miało miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję z [...]czerwca 2022 r. wpłynęła do Prezesa NFZ [...] lipca 2022 r., a zatem nie budzi wątpliwości sądu, że decyzja autokontrolna została wydana w terminie przewidzianym w art. 54 § 3 P.p.s.a. W sądzie nie została również zarejestrowana skarga na decyzję autokontrolną, zatem jest ona prawomocna. Marginalnie można zauważyć, że z uzasadnienia tej decyzji wyraźnie wynikają powody uwzględnienia skargi w całości i umorzenia postępowania w przedmiocie ustalenia zobowiązania do poniesienia kosztów. Organ wskazał, że skarżący nie miał obowiązku uiszczenia kosztów opieki zdrowotnej z uwagi na ich udzielenie w terminie sześciomiesięcznym od zakończenia nauki, którą to okoliczność ujawniono dopiero na etapie skargi (przez dołączenie zaświadczenia dyrektora szkoły). Organ wyraźnie też stwierdził w rozstrzygnięciu autokontrolnym, że wydanie decyzji z 30 czerwca 2022 r. nie nastąpiło bez podstawy prawnej, ani z rażącym naruszeniem prawa, co jest wymaganiem wynikającym z art. 54 § 3 P.p.s.a. Reasumując, uwzględnienie skargi przez Prezesa NFZ w trybie tzw. autokontroli spowodowało, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.