II SA/Bk 505/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi N. P. i L. R. na decyzję Wojewoda P. z dnia [...] maja 2018 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu nieruchomości p o s t a n a w i a przyznać skarżącej L. R. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

L. R. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca podniosła, iż jest osobą starszą i schorowaną (leczy się onkologicznie). Dochód skarżącej stanowi emerytura w wysokości 1.035,30 zł, przy czym faktycznie otrzymuje ona 750 zł (różnicę potrąca komornik na poczet zaległości wobec Spółdzielni Mieszkaniowej). Wnioskodawczyni posiada jedynie lokatorskie spółdzielcze mieszkanie, z którego jest eksmitowana. W uzasadnieniu wniosku skarżąca przedstawiła swoje koszty utrzymania, które łącznie wynoszą 730 zł, przy czym koszt opłaty za telefon opłaca syn. Poza tym skarżąca nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 10-13). Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 j.t.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącej uzasadnia tezę, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna wnioskodawczyni uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni jest osobą schorowaną, i starszą. Dochód skarżącej stanowi emerytura w wysokości 1.035,30 zł, przy czym faktycznie otrzymuje ona 750 zł (różnicę potrąca komornik na poczet zaległości wobec Spółdzielni Mieszkaniowej). Wnioskodawczyni poza spółdzielczym lokatorskim mieszkaniem nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód nie zawsze wystarcza jej nawet na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych. Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącej, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.