II SA/Bk 500/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, po rozpoznaniu w dniu 07 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie ze skargi J. G. na zarządzenie Wójta Gminy K. K. z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora p o s t a n a w i a - zasądzić od Wójta Gminy K. K. na rzecz skarżącego J. G. łączną kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Wyrokiem z dnia 28 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu skargi J. G. na zarządzenie Wójta Gminy K. w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora stwierdził nieważność zaskarżonego zarządzenia (punkt pierwszy sentencji) oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (punkt drugi sentencji). Rozstrzygnięcie o kosztach zapadło na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, j.t.) – dalej również jako P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265), przy czym Sąd zamiast kwoty 480 zł, przyznał kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Zażalenie na postanowienie w zakresie kosztów zawarte w punkcie drugim wyroku zostało wniesione przez pełnomocnika skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego (k. 87 – 89). Pełnomocnik skarżącego wniósł również o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego (k. 88). Postanowieniem z dnia 10 lipca 2018 r., sygn. akt I OZ 251/18 NSA uchylił skarżone postanowienie i przekazał sprawę WSA w Białymstoku do ponownego rozpoznania wskazując, że uzasadnienie wyroku z dnia 28 września 2017 r. w zakresie zaskarżonego postanowienia o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego nie odpowiada wymogom wynikającym z art. 141 § 4 P.p.s.a. Sąd I instancji wskazał bowiem jedynie podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, nie podając powodów zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów w wysokości wskazanej w punkcie 2 wyroku. Uzasadnienie wyroku w tej części nie pozwala zatem na poznanie stanowiska WSA w tym zakresie i uniemożliwia kontrolę instancyjną zaskarżonego rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, NSA stwierdził należy, że nie może on być uwzględniony, bowiem art. 203 i 204 P.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienia sądu pierwszej instancji. Koszty te powinny zostać uwzględnione przy ponownym rozpoznawaniu sprawy przez WSA w Białymstoku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 200 P.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W niniejszej sprawie J. G. był reprezentowany przez radcę prawnego A. N., ustanowioną z wyboru (k. 10). Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcę prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony, co wynika z treści art. 205 § 2 P.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego w trakcie rozprawy przeprowadzonej dnia 14 września 2017 r. wniósł o zasądzenie kosztów postępowania (k. 69), dodatkowo we wzmiankowanym zażaleniu na postanowienie w zakresie kosztów zawarte w punkcie drugim wyroku z dnia 28 września 2017 r. wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego (k. 88). § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych stanowi, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 480 zł. Dodatkowo, pełnomocnik skarżącego brał udział w postępowaniu zażaleniowym – zażalenie na postanowienie w zakresie kosztów zawarte w punkcie drugim wyroku z dnia 28 września 2017 r. (k. 87 – 89). WSA w Białymstoku rozstrzygnął o kosztach postępowania z uwzględnieniem art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a., przy czym do niezbędnych kosztów obok kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zaliczył również koszty postępowania zażaleniowego. W tym miejscu należy wskazać, że NSA w wzmiankowanym postanowieniu z dnia 10 lipca 2018 r. sygn. akt I OZ 251/18 zlecił sądowi pierwszej instancji uwzględnienie przy ponownym rozpatrywaniu sprawy kosztów postępowania zażaleniowego wnioskowanych przez pełnomocnika skarżącego. Podkreślenia wymaga przy tym, że w sytuacji uwzględnienia zażalenia przez NSA jak to miało miejsce w niniejszej sprawie koszty te z całą pewnością należy uznać za uzasadnione. Mając na uwadze powyższe, koszty postępowania zażaleniowego podlegają zasądzeniu na rzecz skarżącego w ramach zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Zgodnie z treścią § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za udział w postępowaniu zażaleniowym wynosi 240 zł. Podsumowując, łączna kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego od Wójta Gminy K. na rzecz skarżącego J. G. to 720 zł (udział w postępowaniu pierwszoinstancyjnym oraz postępowaniu zażaleniowym). W tej sytuacji, stosując przepisy art. 200 P.p.s.a. i art. 205 § 2 P.p.s.a., a także § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, orzeczono jak w sentencji.