II SA/Bk 461/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno – technicznej zameldowania p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skarżąca – Z. B. złożyła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Wojewody P., utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta B. z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] o uchyleniu czynności materialno – technicznej polegającej na zameldowaniu skarżącej na pobyt stały pod adresem: B., ul. [...] . W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej zwana "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że to na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek w nim zawartych, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło skutkować wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wniosek nie został uzasadniony w żaden sposób. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych wnioskodawca powinien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane i na podstawie akt sprawy, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia (vide: postanowienie NSA z 26 lipca 2006 r., II FZ 452/2006, LexPolonica nr 418133, postanowienie WSA w Łodzi z 17 października 2007 r., I SA/Łd 1132/2007, LexPolonica 1793221). W niniejszej sprawie skarżąca nie skonkretyzował w czym miałaby się wyrażać szkoda oraz jakie skutki wykonania decyzji miałyby charakter nieodwracalny. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.