II SA/Bk 333/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Marcin Kojło (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. F. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 września 2019 r. w sprawie sprawy ze skargi W. F. na niewykonanie przez Komendanta Miejskiego Policji w B. wyroku w sprawie II SAB/Bk 129/18 p o s t a n a w i a: odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku.

Wyrokiem z dnia 19 września 2019 r. sygn. akt II SA/Bk 333/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, oddalił skargę W. F. na niewykonanie przez Komendanta Miejskiego Policji w B. wyroku w sprawie II SAB/Bk 129/18. Pismem z dnia 3 października 2019 r. przesłanym drogą elektroniczną Skarżący zwrócił się o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. W analizowanym przypadku termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał w dniu 26 września 2019 r. W zawiadomieniu o terminie rozprawy Skarżący został pouczony o treści art. 141 § 2 p.p.s.a. i skutkach złożenia przedmiotowego wniosku po terminie (k. 47 i 50). Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę jest terminem ustawowym, a takie terminy nie mogą być ani przedłużane, ani skracane. Wobec tego, że Skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku z uchybieniem terminu określonego w art. 141 § 2 p.p.s.a., czynność ta jest bezskuteczna. Koniecznym zatem stało się odmówienie sporządzenia uzasadnienia wyroku, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 141 § 2 i 3 p.p.s.a.