II SA/Bk 220/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2020 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2020 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe w sprawie ,

A. P. złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] stycznia 2020 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie częściowego zwolnienia z opłaty za pobyt osoby bliskiej w domu pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wyjaśnił, że postanowieniem z [...] marca 2020 r. uznał skargę za uzasadnioną, uchylił własne postanowienie z [...] stycznia 2020 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania oraz skierował do merytorycznego rozpatrzenia odwołanie jako wniesione w terminie. Następnie decyzją z [...] marca 2020 r. uwzględnił odwołanie uchylając decyzję pierwszoinstancyjną i przekazując sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Do przesłanych z odpowiedzią na skargę akt organ załączył ww. postanowienie i decyzję – obydwa orzeczenia z [...] marca 2020 r. W piśmie procesowym z 29 marca 2020 r. (k. 20, 29-30), w odpowiedzi na wezwanie sądu, skarżąca oświadczyła że ze względu na podjęcie się przez Kolegium rozpatrzenia jej sprawy postępowanie w przedmiocie skargi stało się bezprzedmiotowe i nie podtrzymuje skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Postępowanie sądowe podlega umorzeniu. Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1 tego przepisu), a także gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Skarżący jest dysponentem skargi i może ją cofnąć w każdym czasie, co wiąże sąd, chyba że cofnięcie skargi sąd uzna za niedopuszczalne, bowiem zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 P.p.s.a.). Z kolei postępowanie staje się bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), gdy sam organ – po zapoznaniu się ze skargą – oceni, że jest uzasadniona i zastosuje tzw. instytucję autokontroli uregulowaną w art. 54 § 3 P.p.s.a., tzn. uwzględni skargę i we własnym zakresie uchyli zaskarżone nią orzeczenie. Z obydwoma powyższymi sytuacjami mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Skarżąca cofnęła skargę, a oświadczenie to, zdaniem sądu, nie zmierza do obejścia prawa i nie wywołuje skutku w postaci utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skuteczne cofnięcie skargi spowodowało niedopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania. Ta niedopuszczalność zachodzi także i z tego powodu, że zaskarżone postanowienie z 7 stycznia 2020 r. zostało przez SKO uchylone na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., bowiem organ w całości podzielił zarzuty skargi. Odpadł zatem przedmiot postępowania, którym była legalność ww. postanowienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.