II SA/Bk 1825/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 7 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 marca 2026 r. sygn. akt II SA/Bk 1825/25 w sprawie ze skargi J. U. na postanowienie Wojewody Podlaskiego z dnia 4 września 2025 r. nr AB-II.7840.7.6.2023.KG w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną ,

Wyrokiem z 12 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę J. U. na postanowienie Wojewody Podlaskiego z dnia 4 września 2025 r. nr AB-II.7840.7.6.2023.KG w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu. W dniu 10 czerwca 2026 r. do sądu za pośrednictwem platformy e-PUAP wpłynęła skarga kasacyjna podpisana przez pełnomocnika skarżącego kasacyjnie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 11 czerwca 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącego kasacyjnie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi kasacyjnej wniesionej w formie dokumentu elektronicznego, sporządzony w celu doręczenia stronie – w kwocie 9 zł. W wezwaniu wskazano, że brak fiskalny skargi powinien zostać uzupełniony w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia – pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie zostało przesłane pełnomocnikowi za pomocą środków komunikacji elektronicznej (platformy e-PUAP). Pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki utworzono 11 czerwca 2026 r., a powtórne - 19 czerwca 2026 r. W dacie 26 czerwca 2026 r. przesyłka ta została uznana za doręczoną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność oraz dochowanie wymogów formalnych. Jak stanowi art. 212 § 1 tej ustawy opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. W myśl zaś art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3a p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 235a p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Aby zatem skutecznie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, należy uiścić od niej stosowny wpis, a ponadto, jeśli skarga wnoszona jest w formie dokumentu elektronicznego, należy uiścić opłatę kancelaryjną za jej wydruk, sporządzony w celu doręczenia innym stronom, lub uczestnikom postępowania. W myśl art. 74a § 3 p.p.s.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu (pkt 1); pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (pkt 2). Zawiadomienie, o którym mowa w § 3, może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się (art. 74a § 4 p.p.s.a.). Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (art. 74a § 5 p.p.s.a.). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 p.p.s.a.). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (art. 74a § 7 p.p.s.a.). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że doręczenie pełnomocnikowi strony skarżącej kasacyjnie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej nastąpiło w sposób określony w przywołanej regulacji. Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia ("UPD") tej przesyłki wynika, że adresat dwukrotnie był zawiadamiany o możliwości jej odbioru, przy czym po raz pierwszy miało to miejsce 11 czerwca 2026 r. a ponownie 19 czerwca 2026 r. Po upływie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia, w trakcie których wezwanie nie zostało odebrane, zostało uznane za doręczone w trybie art. 74a § 8 p.p.s.a. Wskazać należy, że uznanie za doręczone następuje wraz z rozpoczęciem się 15-tego dnia od wysłania pierwszego zawiadomienia (por. postanowienie NSA z 11 września 2024 r. sygn. II FZ 58/24) - w niniejszej sprawie: 26 czerwca 2026 r. Wynika z powyższego, że termin na uzupełnienie braku rozpoczął swój bieg 27 czerwca 2026 r. i bezskutecznie upłynął w dniu 3 lipca 2026 r. Skarżący kasacyjnie w terminie tym nie uiścił wymaganej opłaty kancelaryjnej w kwocie 9 zł za wydruk skargi kasacyjnej wniesionej w formie dokumentu elektronicznego, sporządzony w celu doręczenia stronie. W konsekwencji należało stwierdzić, że skarga kasacyjna jako dotknięta brakiem fiskalnym nie została skutecznie wniesiona i podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3a p.p.s.a., o czym orzeczono na mocy art. 220 § 3a w zw. z art. 178 p.p.s.a. w sentencji postanowienia.