II SA/Bk 182/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na akt Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie propozycji określającej warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę

W piśmie z dnia [...] maja 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. przedstawił starszemu specjaliście Służby Celnej w Izbie Administracji Skarbowej w B. P. K., na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa), propozycję zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w B. Propozycję skarżący otrzymał w dniu 16 maja 2017 r. W piśmie z dnia [...] maja 2017 r. skarżący wezwał organ do złożenia propozycji służby w formie decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na to pismo organ wystosował do skarżącego pismo z dnia [...] maja 2017 r., w którym poinformował, że propozycja pracy składana funkcjonariuszom nie posiada charakteru decyzji administracyjnej. W piśmie z dnia [...] maja 2017 r. skarżący wniósł o wydanie świadectwa służby. W odpowiedzi na ten wniosek organ w piśmie z dnia [...] maja 2017 r. wskazał, że zgodnie z art. 188 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1947 ze zm.), świadectwo służby otrzymuje funkcjonariusz w sytuacji zwolnienia ze służby. W przypadku przyjęcia propozycji zatrudnienia przez funkcjonariusza, z dniem określonym w propozycji dotychczasowy stosunek służby, zgodnie z art. 171 ust. 1 pkt 2 ustawy, przekształca się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony lub określony. Ustawa nie przewiduje, że przekształcenie stosunku służbowego w stosunek pracy traktuje się w tym przypadku jak zwolnienie ze służby. W związku z tym nie dochodzi do zwolnienia ze służby, tym samym brak jest podstaw prawnych do wydania świadectwa służby. W dniu [...] maja 2017 r. skarżący złożył do Szefa KAS odwołanie od otrzymanej w dniu [...] maja 2017 r. propozycji zatrudnienia, uznając ją za decyzję o zwolnieniu ze Służby Celno – Skarbowej, zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie oraz pozostawienie skarżącego jako funkcjonariusza w Służbie Celno – Skarbowej. W odpowiedzi na odwołanie, organ w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. poinformował skarżącego, że regulacje ustawy wprowadzającej ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej nie przewidują formy decyzji dla propozycji pracy dla funkcjonariusza, a co za tym idzie – nie przewidują trybu odwoławczego od propozycji zatrudnienia przedkładanej funkcjonariuszowi. W piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa i przedstawienia mu propozycji służby na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy. W wezwaniu wskazał na przepis art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.). W odpowiedzi na to pismo organ w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. wyjaśnił, że przedmiot i zakres regulacji ustawowej zawartej w szczególności w przepisach art. 165 ust. 7 oraz art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy wskazują, że zarówno złożenie pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia, jak i niezłożenie propozycji odpowiednio pracownikom albo funkcjonariuszom – nie ma charakteru aktu administracyjnego. Organ wyjaśnił również, że w sprawie nie ma zastosowania art. 52 P.p.s.a. W dniu 23 lutego 2018 r. P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na akt Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Przedmiotowa propozycja nosi datę 10 maja 2017 r. i została doręczona skarżącemu w dniu 16 maja 2017 r. Skarga została złożona za pośrednictwem organu w dniu 23 lutego 2018 r. (vide: data nadania w urzędzie pocztowym). Zgodnie zaś z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), przepisy art. 52 i art. 53 P.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. A zatem sposób i termin zaskarżenia propozycji zatrudnienia złożonej w sprawie niniejszej regulowały przepisy art. 52 i 53 P.p.s.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. Oznacza to, że skarżący powinien był wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia otrzymania propozycji (art. 52 § 3 P.p.s.a.), czyli najpóźniej do dnia 30 maja 2017 r., a uczynił to w piśmie z dnia 14 czerwca 2017 r. Natomiast skargę powinien był złożyć w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 53 § 2 P.p.s.a.). Z akt administracyjnych wynika, że odpowiedź na to wezwanie została wysłana w dniu 3 lipca 2017 r. Zatem skarga złożona w dniu 23 lutego 2018 r. jest skargą złożoną po terminie i podlegającą odrzuceniu. Skarga w sprawie niniejszej byłaby również spóźniona przy założeniu, że wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa jest pismo skarżącego z dnia 22 maja 2017 r. (wezwanie do złożenia propozycji służby), bowiem odpowiedź na to wezwanie skarżący otrzymał w dniu 6 czerwca 2017 r., a skargę złożył w dniu 23 lutego 2018 r. Mając na uwadze, sąd skargę odrzucił jako złożoną po terminie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.