II SA/Bk 1763/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2025 r. sprawy ze skargi P. L. na postanowienie Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Białymstoku z dnia 22 września 2025 r. nr USC-IV.5362.14889.2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania kserokopii aktu urodzenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę;

W dniu 14 października 2025r. P. L.(dalej: "Skarżący") złożył do tut. Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewody Podlaskiego utrzymujące w mocy postanowienie Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Białymstoku z dnia 22 września 2025r. nr USC-IV.5362.14889.2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania kserokopii aktu urodzenia poświadczonej za zgodność z oryginałem. Wojewoda Podlaski w piśmie z dnia 29 października 2025r. skierowanym do tut. sądu wyjaśnił natomiast, że zażalenie P.L. na postanowienie Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Białymstoku z dnia 22 września 2025r. wpłynęło do Wojewody Podlaskiego w dniu 3 października 2025r. i w niniejszej sprawie nie zostało jeszcze wydane postanowienie organu II instancji. Termin rozpatrzenia zażalenia kończy się z upływem 3 listopada 2025r. W tych okolicznościach sąd zakwalifikował złożoną skargę jako skargę na postanowienie Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Białymstoku z dnia 22 września 2025r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako przedwczesna. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika z powyższych regulacji skargę do sądu administracyjnego można wnieść co do zasady wyłącznie na postanowienie (decyzję) organu drugiej instancji, po uprzednim złożeniu zażalenia (odwołania) i jego rozpoznaniu tym postanowieniem (decyzją). Natomiast niezachowanie ww. trybu ma miejsce zarówno wówczas, gdy strona w ogóle nie wniosła przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia, jak też w przypadku złożenia do sądu administracyjnego skargi po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia (zażalenia), ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ. Innymi słowy, nie wystarczy samo złożenie środka zaskarżenia (zażalenia) od postanowienia organu pierwszej instancji, lecz wymagane jest, aby skarga została wniesiona na postanowienie to zażalenie rozpoznające. W niniejszej sprawie Skarżący, w prawem przewidzianym terminie, wniósł zażalenie na postanowienie Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Białymstoku z dnia 22 września 2025r. nr USC-IV.5362.14889.2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania kserokopii aktu urodzenia poświadczonej za zgodność z oryginałem. Zażalenie to, wbrew przekonaniu skarżącego, nie zostało jeszcze rozpatrzone przez Wojewodę Podlaskiego, co oznacza, że na chwilę obecną nie istnieje w obrocie prawnym postanowienie organu drugiej instancji. Nie istnieje więc postanowienie Wojewody Podlaskiego, które skarżący mógłby zaskarżyć do sądu administracyjnego. Skarga wniesiona na postanowienie organu pierwszej instancji, tj. postanowienie Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Białymstoku z dnia 22 września 2025r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania kserokopii aktu urodzenia poświadczonej za zgodność z oryginałem, jest zatem - w świetle art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. - przedwczesna, a tym samym niedopuszczalna, jako wywiedziona od postanowienia nieostatecznego i jako taka podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.