II SA/Bk 1493/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 października 2025 r. sprawy ze skargi D. J. na postanowienie Wojewody Podlaskiego z 30 czerwca 2025 r. nr AB-II.7840.9.3.2025.AR w przedmiocie odmowa wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Skarżąca – D. J. wniosła do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Wojewody Podlaskiego utrzymujące w mocy postanowienie Starosty Białostockiego z 14 lutego 2025 r. nr AR.6740.66.2025 odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zrealizowanej inwestycji dotyczącej drogi gminnej (działka nr ewid. [...]) w m. C., gm. T., powiat [...]. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 28 sierpnia 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł i do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru Pesel strony wnoszącej skargę. Wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania doręczono skutecznie 16 września 2025 r. Dokumentuje to zwrotne pocztowe potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach sądowych sprawy (k. 15 akt sądowych). Termin na wykonanie wezwań mijał we wtorek 23 września 2025 r. W piśmie procesowym z dnia 30 września 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca podała swój nr Pesel i złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy zarządzeniem z 1 października 2025 r. został wyodrębniony do odrębnego procedowania przez referendarz sądowego. Z informacji uzyskanej w dniu 28 października 2025 r. z Oddziału Finansowo-Budżetowego sądu wynika, że wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej powoływana jako P.p.s.a.) sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W myśl z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych jakie ustawa stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1b P.p.s.a.). Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r. (II GPS 3/22) - niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania, nie uzupełniła braku formalnego złożonej skargi, przez podanie swojego numeru PESEL, w ustawowym siedmiodniowym terminie, który upływał 23 września 2025 r. Ponadto w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie skarżąca, pomimo prawidłowo doręczonego zarządzenia, nie uiściła również w terminie wymaganego wpisu, co także uzasadnia odrzucenie skargi. Wpływu na treść rozstrzygnięcia nie ma okoliczność złożenia przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został bowiem złożony w dniu 30 września 2025 r., tj. po terminie do uiszczenia wpisu. Jedynie złożony w terminie do uiszczenia wpisu wniosek o przyznanie prawa pomocy czyni wezwanie o wpis nieaktualnym. Taka sytuacja nie miała miejsca w sprawie niniejszej. Mając na uwadze powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a., sąd był zobligowany do odrzucenia skargi.