II SA/Bk 1247/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 13 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. M. oraz B. J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 października 2025 r. sygn. akt II SA/Bk 1247/25 w sprawie ze skargi M. M. oraz B. J. M. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia 9 maja 2025 r. nr AB-II.7841.4.2024.PA w przedmiocie pozwolenie na rozbiórkę budynku mieszkalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. ,

Wyrokiem z 14 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę M. M. i J. B. M. (dalej: "skarżący kasacyjnie") na decyzję Wojewody Podlaskiego z 9 maja 2025 r., nr AB-II.7841.4.2024.PA, w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym kasacyjnie w dniu 28 listopada 2025 r. (k. 81 i 82). W dniu 23 grudnia 2025 r. skarżący kasacyjnie nadali na adres tut. sądu administracyjnego skargę kasacyjną, która została przez nich osobiście sporządzona i podpisana (k. 83). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skargę kasacyjną wniesiono zatem w terminie. Co jednak kluczowe w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Skarga kasacyjna może być również sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). Wyjaśnić należy, że ustawowe określenie dopuszczalności sporządzenia skargi kasacyjnej wyłącznie przez profesjonalnych pełnomocników prawnych jest związane z wysokimi wymogami formalnymi skargi kasacyjnej. Przymus adwokacko-radcowski opiera się na założeniu, że powierzenie czynności sporządzenia skargi kasacyjnej wykwalifikowanym prawnikom zapewni jej odpowiedni poziom merytoryczny i formalny, umożliwiający sądowi II instancji dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia. Wymogi jakie stawia skardze kasacyjnej art. 176 p.p.s.a. sprawiają, że musi być ona sporządzona przez osoby profesjonalnie trudniące się obsługą prawną. Zakłada się, że osoby te z racji wykonywanego zawodu znają zasady obowiązujące przy sporządzaniu skargi kasacyjnej. Osoby te mają zatem obowiązek zapewnić profesjonalne i rzetelne przygotowanie pism procesowych, nieposiadających wad. Pełnomocnik obowiązany jest bowiem do podejmowania, z zachowaniem należytej staranności, wszelkich działań mających na celu obronę interesu strony, którą reprezentuje. Powyższy wymóg ma charakter materialnoprawny, nie podlega tym samym sanowaniu (zob. komentarz do art. 175 [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, R. Stankiewicz (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 9, 2025 i przytaczane tam orzecznictwo). W niniejszej sprawie skarżący kasacyjnie, niebędący osobami wymienionymi w art. 175 § 2 p.p.s.a., wnieśli skargę kasacyjną sporządzoną samodzielnie i osobiście podpisaną, tym samym niedopełniając wymogu z art. 175 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd podkreśla, że skarżący kasacyjnie przy doręczeniu uzasadnienia wyroku zostali pouczeni o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, pod rygorem jej odrzucenia (pkt 2 pouczenia). Skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez osobę uprawnioną, podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. jako skarga z innych przyczyn niedopuszczalna, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.