II SA/Bd 914/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki A. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości gruntowej postanawia odrzucić sprzeciw.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2021 r., znak: [...] Wojewoda uchylił w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2021 r., znak: [...], zezwalającej spółce A., na czasowe zajęcie nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka numer [...] powierzchnia [...] położonej w obrębie [...], w celu przeprowadzeniu prac polegających na przycięciu gałęzi drzew [...] wrastających w linie energetyczną [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W powyższej decyzji pouczono skarżącą o możliwości wniesienia skargi na decyzję w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia jej skarżącej. Powyższą decyzję doręczono skarżącej w dniu 27 maja 2021 r. Skarga do Sądu została wniesiona w dniu 21 czerwca 2021 r. (data nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym - [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie uczyniono decyzję organu odwoławczego o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, tj. decyzję, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), dalej: "K.p.a.". Od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw (art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Niezależnie od zatytułowania środka zaskarżenia jako skarga, jest on zatem sprzeciwem od decyzji organu odwoławczego. Sprzeciw ten podlega odrzuceniu z uwagi na wniesienie go po terminie. Zgodnie bowiem z art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Skoro zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej 27 maja 2021 r., czternastodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął 10 czerwca 2021 r., natomiast sprzeciw od decyzji wniesiono dopiero 21 czerwca 2021 r., czyli po upływie terminu do jego wniesienia. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli p.p.s.a. nie stanowi inaczej (art. 64b p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przepis ten, w związku z tym, że p.p.s.a. nie stanowi inaczej, należy zastosować wprost do sytuacji wniesienia sprzeciwu po terminie. Oznacza to, że Sąd odrzuca sprzeciw wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b p.p.s.a.). Skarżąca może jednak wnieść o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, gdyż w decyzji organu odwoławczego pouczono ją jedynie o możliwości wniesienia skargi na decyzję w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia jej skarżącej. Stosowny wniosek o przywrócenie terminu można złożyć do Sądu w ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia skarżącej niniejszego postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.