II SA/Bd 907/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 13 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na czynność [...] Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania karty parkingowej odrzucić skargę.

A. M. – dalej skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na czynność [...] Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania karty parkingowej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 lipca 2021r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 6 sierpnia 2021r. (k. 18 akt sądowych). W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu. W piśmie z dnia 3 sierpnia 2021 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę wniesioną na czynność [...] Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis. Stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 lipca 2021r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącej w dniu 6 sierpnia 2021r. (k. 18 akt sądowych). Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, iż ustawowy termin do wykonania nałożonego obowiązku upłynął w dniu 13 sierpnia 2021r. W tym terminie wpis sądowy nie został uiszczony. W piśmie z dnia 3 sierpnia 2021 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę wniesioną na czynność [...] Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] maja 2021 r. Należy wskazać, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli skutecznie wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (vide: np. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.