II SA/Bd 841/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Mariusz Pawełczak sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: starszy asystent sędziego Jacek Grzegorzewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2026 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie wydania wypisów z rejestru gruntu oraz wyrysów z mapy ewidencyjnej nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta M. [...] z dnia [...] marca 2025 r. nr [...]; 2. zasądza na rzecz skarżącego [...] od Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego kwotę [...](sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Decyzją z dnia [...] marca 2025 r. [...] Prezydent M. [...], działając na podstawie art. 7d pkt 1, art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1151 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572, dalej k.p.a.), orzekł o odmowie wydania R. T. M. (dalej Skarżący, Wnioskodawca) dokumentów: wypisów z rejestru gruntów oraz wyrysów z mapy ewidencyjnej dla nieruchomości położonych we [...] przy ulicy [...] w obrębie [...] KM 90, stanowiących działki ewidencyjne oznaczone w ewidencji gruntów i budynków miasta [...] numerami: 19/3, 19/8, 19/9, 19/11, 19/13 i 96/1. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, że [...] sierpnia 2024 r. wpłynął wniosek Skarżącego o wydanie wypisu i wyrysu z operatu ewidencyjnego, przeznaczonych do dokonywania wpisów w księdze wieczystej dla ww. działek ewidencyjnych. Wnioskodawca jako uzasadnienie pozyskania żądanych danych wskazał, że ma interes prawny w dostępie do danych objętych wnioskiem z uwagi, iż jego mocodawca jest spadkobiercą K. W. M.ühsama - właściciela nieruchomości. Do wniosku zostały załączone: postanowienie Sądu Rejonowego dla W. Śródmieście Wydział I Cywilny z dnia [...] września 2002 r., sygn. akt I Ns 254/02 stwierdzające, że spadek po K. M.ühsam nabyli H. T. M.ühsam (3/4) i S. K. M.ühsam z domu S. (1/4) z wyłączeniem udziału spadkodawcy w majątku wspólnym objętym do chwili jego śmierci wspólnością ustawą oraz, że udział ten dziedziczy H. T. M.ühsam w całości, oraz postanowienie Sądu Rejonowego w O. Wydział Cywilny z dnia [...] marca 1999 r., sygn. akt I Ns 113/99 stwierdzające, że spadek po zmarłym H. T. M.ühsamie nabył Skarżący w całości. Ponadto załączono dokument nazwany "wykaz zmian danych ewidencyjnych synchronizacyjny" sporządzony przez geodetę uprawnionego stwierdzający, że w skład nieruchomości 732 księga hipoteczna [...] wchodzą m.in. działki objęte wnioskiem o wydanie wypisu i wyrysu, tj. 19/3, 19/8, 19/9, 19/11, 19/13 i 96/1 KM 90 oraz odpis z księgi hipotecznej Ks. Hip. [...]. Prezydent po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego wskazał, że działki, o których wypisy wnosił Wnioskodawca, figurują w ewidencji gruntów i budynków jako własność różnych podmiotów, innych niż podmioty widniejące w księdze hipotecznej nr [...] i dokumentach przedstawionych przez Wnioskodawcę. Ponadto organ podniósł, że działki ewidencyjne nr [...] i 19/11 objęte są funkcjonującymi w obiegu prawnym decyzjami administracyjnymi przyznającymi prawa osobom trzecim, mającymi odniesienie do stanu prawnego nieruchomości. Nadto dodano, że działkami objętymi wnioskiem miasto [...] władało i dysponowało jako właściciel, przynajmniej od lat 50-tych XX w. jako Skarb Państwa i M. na prawach powiatu (na rzecz przychodni lekarskiej, Wojewódzkie Przedsiębiorstwo P. [...]" we [...], B. M., W. S. S. - E. we [...]), a także w związku z toczącym się przed Sądem Rejonowym we [...] postępowaniem o zasiedzenie nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa. W ocenie Prezydenta wskazane przez Wnioskodawcę okoliczności są niewystarczające do przyjęcia istnienia po jego stronie interesu prawnego w zakresie złożonego żądania. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżący wniósł o jej uchylenie w całości i nakazanie wydania objętych wnioskiem dokumentów. Decyzji zarzucił naruszenie art. 24 ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1151 ze zm.), dalej zwanej "p.g.k.", art. 6, 8 i 80 k.p.a. poprzez niezasadną i pozbawioną podstaw prawnych odmowę wydania wyżej wymienionych dokumentów pomimo, że posiada i wykazał interes prawny, a nadto poprzez niewydanie wnioskowanych wyrysów z mapy ewidencyjnej dla wskazanych we wniosku działek pomimo, że wydanie tych dokumentów zgodnie z art. 24 ust. 4 i 5 p.g.k. nie jest uzależnione od istnienia interesu prawnego wnioskodawcy, gdyż zgodnie z ust. 4 wyżej przywołanego artykułu, każdy może żądać wydania tych dokumentów. K. - P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] sierpnia 2025 r. znak [...] orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że Archiwum Wydziału Ksiąg Wieczystych jest w posiadaniu czynnej Księgi Wieczystej nr [...] dla nieruchomości 732 o powierzchni 2367,22 m˛, oznaczonej w rejestrze pomiarowym jako wydzielonej z nieruchomości nr [...], księga hip. [...] w mieście [...], przy ulicy [...], co aktualnie odpowiada ul. P. 45-45a. W księdze hipotecznej nr [...] dla nieruchomości 732 (wpis 1257/58) jako właściciel widnieje K. W. M.ühsam - plac o przestrzeni 2367,22 m˛, powierzchnia placu jest zgodna z planem sytuacyjnym przekazanym aktualnie przez Sąd Rejonowy (akta sprawy [...], strony 10-12 i akta sprawy [...], strony 105-111). W księdze tej widnieje również wpis z [...] kwietnia 1959 r., gdzie jako właściciela wpisano Skarb Państwa o treści "Prawo własności nieruchomości o obszarze 2361,51 m˛ uregulowanej na O. G. M.ühsama na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego we [...] z dnia [...] maja 1958 r., sygn. akt I Ns 294/58 o stwierdzeniu nabycia prawa własności nieruchomości przez zasiedzenie - zb. dok. nr [...] na wniosek z dnia [...] sierpnia 1958 r., nr [...], wpisano dnia [...] kwietnia 1959 r.". Zatem mając na uwadze zapisy widniejące w ewidencji gruntów i budynków oraz w księdze hipotecznej w zakresie dotyczącym nieruchomości o powierzchni 2367,22 m˛, gdzie jako właściciel był wpisany K. W. M.ühsam, którego następcą prawnym jest Wnioskodawca, stwierdzono, że brak jest zgodności w tym zakresie, gdyż w ewidencji gruntów widnieją inne podmioty niż w księdze hipotecznej. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji wskazał, że ewidencja gruntów i budynków jest rejestrem publicznym, który rejestruje stany prawne, a ich nie rozstrzyga. Tym samym ustalenie, czy wnioskodawca jest faktycznym właścicielem nieruchomości, dla których żąda wydania wypisu i wyrysu z operatu ewidencyjnego, powinno dojść na drodze postępowania przed sądem powszechnym, a następnie w wyniku pozytywnego rozstrzygnięcia Wnioskodawca mógłby się ubiegać o żądane dokumenty. Dodano, że nie jest rolą organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków rozstrzyganie, czy wpisy w księdze hipotecznej zachowują swoją ważność i czy Wnioskodawcę można uznać za właściciela przedmiotowych nieruchomości jako następcę prawnego pierwotnego właściciela. W ocenie organu odwoławczego Wnioskodawca tylko uprawdopodobnił, że może być właścicielem ww. nieruchomości jako ich spadkobierca, co świadczy o interesie faktycznym, a nie prawnym, dlatego w celu uzyskania żądanych dokumentów wymagane byłoby wykazanie przez Wnioskodawcę interesu prawnego (innego, niż właściciel nieruchomości), czego, pomimo wezwania przez organ I instancji, Wnioskodawca nie wykazał. Tym samym organ odwoławczy stanął na stanowisku, że należało wskazać konkretny przepis prawa materialnego upoważniający do wydania wnioskowanych danych, czego strona nie dokonała. Natomiast Skarżący przytoczył tylko art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy p.g.k., który reguluje zasady udostępniania danych przez starostę innym podmiotom niż wymienione w ust. 1-2a ww. artykułu. W ocenie organu odwoławczego Wnioskodawca wywodzi swój interes prawny z faktu, że w jego ocenie jest właścicielem przedmiotowych gruntów. Jednakże w świetle zapisów w księdze hipotecznej i zapisów ewidencji gruntów i budynków można mieć wątpliwości, czy faktycznie nadal pozostaje on ich właścicielem, a czego w tym postępowaniu nie można w sposób jednoznaczny rozstrzygać i do czego organy służby geodezyjnej nie posiadają ustawowych kompetencji. Interesem prawnym w tym przypadku mogłoby być wezwane sądu, gdyby Wnioskodawca wystąpił do sądu o wpisanie ww. działek ewidencyjnych do księgi wieczystej, czy też z wnioskiem o założenie nowej księgi wieczystej. W skardze do Sądu Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu I i II instancji oraz zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucając: 1. naruszenie art. 24 ust. 2, 3, 4 i 5 p.g.k. poprzez niezasadną i pozbawioną podstaw prawnych odmowę wydania dokumentów pomimo, że Skarżący jest i wykazał to – właścicielem przedmiotowych działek, a tym samym wykazał swój interes prawny; 2. art. 6, 8 i 80 k.p.a. poprzez działanie niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa, w tym odmowę dokonania należytej oceny dowodów, na podstawie których można było jednoznacznie ustalić, że jest właścicielem przedmiotowych działek. Skarżący podniósł w uzasadnieniu zarzutów, że do wniosku o wydanie wypisów z rejestru gruntów wraz z wyrysem z mapy ewidencyjnej dla działek zostały dołączone dokumenty wykazujące, że jest on następcą prawnym właściciela nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy we [...], Wydział VI Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę hipoteczną nr [...] dla nieruchomości 732 i że księga ta zawiera wpisy, które nadal zachowują moc prawną. Dołączone zostały również dokumenty, z których wynika, że w skład powyższej nieruchomości wchodzą dzisiaj działki ewidencyjne, o wydanie dla których wypisów z rejestru gruntów przeznaczonych do dokonywania wpisów w księdze wieczystej wnioskowano. Organ II instancji wskazał, że ewidencja gruntów i budynków jest rejestrem publicznym, który rejestruje stany prawne, ale ich nie rozstrzyga. Nie ulega wątpliwości, że wpisy zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają jedynie charakter informacyjny, techniczno-deklaratoryjny i nie wpływają na prawa do nieruchomości, ani ich nie kształtują, wobec czego zawarta w ewidencji gruntów i budynków informacja, że jakiś podmiot jest właścicielem nieruchomości w żaden sposób nie przesądza, że tak rzeczywiście jest. W efekcie zdaniem Skarżącego nie można, powołując się na taką informację zawartą w powyższej ewidencji, twierdzić, że wskazany w niej podmiot jest właścicielem nieruchomości i tylko on może otrzymać wydawane przez organy ewidencyjne wypisy z rejestru gruntów zawierające dane podmiotowe. Stosowanie do § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem [...] stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg (Dz.U. Nr 28, poz. 141) z dniem [...] stycznia 1989 r. utraciły moc prawną i podlegały zamknięciu z urzędu księgi założone przed dniem [...] stycznia 1947 r., które nie zawierały w działach odpowiadających działowi II, III i IV obecnej księgi wieczystej, wpisów dokonanych po dniu [...] grudnia 1946 r. Organ II instancji na podstawie dostarczonych dokumentów stwierdził, że w przedmiotowej księdze hipotecznej nr [...] został w dniu [...] kwietnia 1959 r. dokonany wpis Skarbu Państwa jako właściciela jednej z uregulowanych w tej księdze nieruchomości o pow. 2361,51 m˛, której właścicielem wpisanym w niej był O. G. M.ühsam. Z treści § 5 powyższego rozporządzenia oraz faktu, że w księdze tej dokonano wpisu w dniu [...] kwietnia 1959 r., to jest po dniu [...] grudnia 1946 r., zdaniem Skarżącego wynika, że księga ta zachowała moc prawną i nie została zamknięta, a do dokonania powyższej konstatacji nie trzeba prowadzić żadnego szczególnego postępowania dowodowego, a wystarczy jedynie zastosować wyżej opisany obowiązujący przepis prawa. Fakt, że nie jest on stosowany na co dzień, nie oznacza, że organ administracji publicznej może twierdzić, że go nie zna i nie ma kompetencji oraz obowiązku jego stosowania, bo wtedy należałoby wyciągnąć wniosek, że zadaniem organu nie jest znajomość obowiązujących w [...] wszystkich norm prawa, a jedynie wybranych, które organ na bieżąco stosuje w swojej działalności. Takie działanie organu II instancji w ocenie Skarżącego stanowi naruszenie zarówno art. 24 ust. 5 pkt 1 p.g.k. jak i art. 6 i 80 k.p.a. poprzez niezastosowanie obowiązujących w [...] przepisów prawa, do czego organ administracji publicznej jest zobligowany, ale także uchylenie się od oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, co jest naruszeniem art. 80 k.p.a., bo organ administracji jest zobowiązany do ich swobodnej oceny w oparciu o zasady logiki. Zdaniem organu II instancji działka nr [...] stanowi własność M. [...], jednak równocześnie, zarówno w decyzji organu I, jak i II instancji wyjaśniono, że przed Sądem Rejonowym we [...] toczy się pod sygnaturą I Ns 1552/24 z wniosku Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta M. [...] postępowanie w przedmiocie zasiedzenia na rzecz Skarbu Państwa m.in. ww. działki ewidencyjnej nr [...]. Po cóż więc Skarb Państwa miałby składać wniosek o zasiedzenie nieruchomości, która - jak wynikałoby z decyzji z dnia [...] lipca 2000 r. stwierdzającej nabycie przez M. [...] z mocy prawa działki ewidencyjnej nr [...] - była już dawno jego własnością, a która mocą tej decyzji stała się potem własnością M. [...]. Fakt złożenia przez Skarb Państwa wniosku o nabycie własności tej działki przez zasiedzenie wskazuje na to, że ww. decyzja nigdy nie weszła do obrotu prawnego i nie wywołała przewidzianych przez nią skutków prawnych. Ponadto Skarżący podkreślił, że nie wnosił o wydanie przedmiotowych dokumentów na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 3 p.g.k., ale na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 1 p.g.k., wobec czego nie musiał wykazać istnienia jakiegokolwiek interesu prawnego do pozyskania tych dokumentów, lecz fakt, że jest właścicielem przedmiotowych działek, co uczynił, załączając do wniosku wyżej opisane dokumenty. W odpowiedzi na skargę K. - P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania, to jest art. 77, art. 77 § 1, art. 80, art. 8 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Kontrolą sądowoadministracyjną w niniejszej sprawie została objęta decyzja K. - P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z [...] sierpnia 2025 r., znak [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta M. [...] o odmowie wydania Skarżącemu wypisów z rejestru gruntów oraz wyrysów z mapy ewidencyjnej. Podstawą faktyczną rozstrzygnięcia organy uczyniły ustalenie, że Wnioskodawca tylko uprawdopodobnił, że może być właścicielem ww. nieruchomości jako ich spadkobierca, co świadczy o interesie faktycznym, a nie prawnym, dlatego w celu uzyskania żądanych dokumentów wymagane byłoby wykazanie przez Wnioskodawcę interesu prawnego (innego, niż właściciel nieruchomości), czego pomimo wezwania przez organ I instancji, wnioskodawca nie wykazał. Materialnoprawną podstawą orzekania stanowiły m.in. przepisy ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie z jej art. 24 ust. 2, informacje zawarte w operacie ewidencyjnym są jawne. Natomiast na podstawie art. 24 ust. 4 p.g.k, z zastrzeżeniem ust. 5 tego artykułu, każdy może żądać udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencyjnym. Wskazany ust. 5 przewiduje, że starosta udostępnia dane ewidencji gruntów i budynków zawierające dane podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, oraz wydaje wypisy z operatu ewidencyjnego, zawierające takie dane, na żądanie: 1) właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis; 2) organów administracji publicznej, albo podmiotów niebędących organami administracji publicznej, realizujących, na skutek powierzenia lub zlecenia przez organ administracji publicznej, zadania publiczne związane z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis; 2a) operatorów: a) sieci, w rozumieniu ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 777 i 784), b) systemu przesyłowego, systemu dystrybucyjnego oraz systemu połączonego, w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 716, 868, 1093, 1505 i 1642); 3) innych podmiotów, niż wymienione w pkt 1-2a, które mają interes prawny w tym zakresie. Należy zwrócić uwagę, że rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem danych wynikających z przedłożonych organowi dokumentów i stąd też ma on charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, a zatem nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny zaistniały wcześniej. Ewidencja gruntów, pełniąc funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzyga zatem sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw, a jedynie rejestruje stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy. Organy ewidencyjne nie są więc uprawnione do weryfikacji dokumentów, na podstawie których dokonują zmian w ewidencji, gdyż ochronie i rejestracji praw podmiotowych służą księgi wieczyste, a spory na tle własności i sposobu korzystania z nieruchomości mogą być dochodzone przed sądami powszechnymi lub w innych odrębnych postępowaniach. W ocenie Sądu, w świetle powyższych rozważań należało uznać, że przy rozpoznawaniu wniosku Skarżącego doszło do naruszenia art. 7 i art. 8 k.p.a., bowiem obowiązkiem organu administracji, wynikającym z zasady prawdy obiektywnej zawartej w pierwszym z powołanych przepisów, jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Organ administracji jest więc zobowiązany do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Stwierdzenie, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego ustalono, że wypisy i mapy działek, o których udostępnienie wnosił Wnioskodawca, figurują w ewidencji gruntów i budynków jako własność różnych podmiotów, innych, niż podmioty widniejące w księdze hipotecznej nr [...] i dokumentach przedstawionych przez Wnioskodawcę, powinno zmierzać do konkretnego wykazania, które z wnioskowanych działek wchodzą w skład księgi wieczystej, na podstawie której następnie organ rozstrzyga na podstawie art. 24 ust. 5 p.g.k. w kontekście posiadania legitymacji do występowania z żądaniem o wydanie wyrysu lub wypisu z rejestru gruntów. Ponadto organ podniósł, że działki ewidencyjne nr [...] i 19/11 objęte są funkcjonującymi w obiegu prawnym decyzjami administracyjnymi przyznającym prawa osobom trzecim, mającymi odniesienie do stanu prawnego nieruchomości, jednak, jak już wyżej wskazano, organy ewidencyjne nie są uprawnione do weryfikacji dokumentów, na podstawie których dokonują zmian w ewidencji, gdyż ochronie i rejestracji praw podmiotowych służą księgi wieczyste, a spory na tle własności i sposobu korzystania z nieruchomości, mogą być dochodzone przed sądami powszechnymi lub w innych odrębnych postępowaniach. Domniemywa się bowiem, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341 ze zm.). Słusznie zatem wskazywał organ, że nie jest jego rolą ustalanie tego, kto jest właścicielem poszczególnych działek, jednakże de facto czynił to, powołując się na wymienione w decyzji dokumenty, w tym decyzje administracyjne. Mając na uwadze powyżej przedstawione uchybienia, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej powoływana jako "ppsa"), orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej. Ponownie rozpoznając sprawę, zadaniem organu będzie jednoznaczne ustalenie, czy działki, których wypisów i wyrysów dotyczył wniosek Skarżącego, znajdują się w księdze wieczystej i czy w świetle jej treści to Skarżący jest ich właścicielem, w tym jako następca prawny osób w niej wymienionych. W przypadku ustalenia, że tak, organ będzie zobowiązany do udostępnienia Skarżącemu żądanych przez niego dokumentów. Podkreślenia przy tym wymaga okoliczność, że Skarżący nie wywodzi swoich uprawnień na podstawie art. 23 ust. 5 pkt 3, lecz na podstawie pkt 1 cyt. przepisu, co jednoznacznie i konsekwentnie wskazywał on w toku całego postępowania. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).