Sygnatura
II SA/Bd 812/26
Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 2 listopada 2026 r., II SA/Bd 812/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Wynik
odrzucono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
- Data orzeczenia
- 2 listopada 2026
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. G. na uchwałę Rady Gminy Z. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie planu ogólnego Gminy [...] postanawia: odrzucić skargę.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 lipca 2026 r. M. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] maja 2026 r. Nr [...] w przedmiocie planu ogólnego Gminy [...]. Wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w części dotyczącej działki nr [...] w obrębie D. . W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 sierpnia 2026 r. wezwano skarżącego do wskazania oraz wykazania stosownymi dokumentami, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienie w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Ponadto, wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 października 2026 r. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie uzupełnił brak formalny poprzez wskazanie nr PESEL. Skarżący nie wykazał, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola taka sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie między innymi w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Takim unormowaniem szczególnym jest art. 101 ust. 1 u.s.g. zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że kryterium interesu prawnego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem. O istnieniu interesu prawnego decyduje przepis prawa powszechnie obowiązującego, zaś o dopuszczalności skargi przesądza wykazanie przez stronę naruszenia zaskarżonym aktem konkretnej normy prawnej, wpływającej negatywnie na jej sytuację prawną. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę na uchwałę rady gminy musi być bezpośredni, indywidualny, realny i aktualny oraz wynikać z normy prawa kształtującej sytuację prawną tego podmiotu, a zatem odnosić się wprost do podmiotu kwestionującego dany akt i dotyczyć bezpośrednio tego podmiotu. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia to naruszenie przysługującej podmiotowi z mocy prawa ochrony i następuje wtedy, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo skarżącego, wynikające z przepisów prawa, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący. Skarga złożona w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma zatem charakteru actio popularis i do wniesienia jej nie legitymuje ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Oznacza to, że nawet ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Skarżący w swojej ogólnej argumentacji nie wykazał w sposób jednoznaczny indywidualnego związku pomiędzy swoją sytuacją życiową, a zaskarżoną uchwałą, który uprawniałby go do wniesienia skargi na tę uchwałę. Stopień ogólnikowości w argumentacji skarżącego nie pozwalał na jednoznaczne ustalenie w jaki konkretny sposób zaskarżona uchwała miałaby naruszać jego indywidualny interes prawny lub uprawnienie. Wobec powyższego Sąd wezwał skarżącego do wykazania, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienie. Ponadto, wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] października 2026 r. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie uzupełnił brak formalny poprzez wskazanie nr PESEL. Skarżący nie wykazał, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienie. Termin siedmiodniowy do wykazania, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny lub uprawnienie skarżącego oraz uzupełnienia braku formalnego upłynął bezskutecznie. W związku z powyższym, stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał naruszenia zaskarżoną uchwałą jego interesu prawnego lub uprawnienia. Z kolei brak legitymacji skargowej, będący konsekwencją niewykazania przez stronę skarżącą naruszenia indywidualnego interesu prawnego postanowieniami kwestionowanej uchwały, uniemożliwia dokonanie merytorycznej oceny zgodności z prawem postanowień uchwały i odniesienia się do zarzutów skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 21 sierpnia 2026
- Skarżony organ
- Rada Gminy
- Sędziowie
- Joanna Janiszewska - Ziołek /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 58 par. 1 pkt 5a · Dz.U. 2026 poz. 143
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Gl 435/26 · 2 listopada 2026
Wyrok WSA w Gliwicach z 2 listopada 2026 r., II SA/Gl 435/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Sygnatura: VII SA/Wa 2777/25 · 30 października 2026
Postanowienie WSA w Warszawie z 30 października 2026 r., VII SA/Wa 2777/25 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Sygnatura: II SA/Sz 689/26 · 29 października 2026
Wyrok WSA w Szczecinie z 29 października 2026 r., II SA/Sz 689/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny