II SA/Bd 80/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. i H. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić skargę H. S..

Prezydent M. [...] decyzją z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Gminy M. [...] z siedziba przy Z. R. [...] we [...] obejmujące rozbudowę budynku mieszkalnego ze zmiana sposobu użytkowania na budynek mieszkalny jednorodzinny pełniący funkcję placówki opiekuńczo-wychowawczej, na terenie działki nr [...] obręb [...] przy ulicy [...] we [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli mieszkańcy osiedla [...], w tym skarżący M. R. podnosząc, że inwestycja została zaprojektowana w sposób nie zapewniający poszanowanie uzasadnionych interesów mieszkańców osiedla [...]. W szczególności wybudowanie placówki opiekuńczo-wychowawczej najprawdopodobniej naruszy mir domowy oraz bezpieczeństwo, co niewątpliwie wpłynie na wartość nieruchomości położonej w bezpośredniej odległości od placówki opiekuńczo-wychowawczej. Wojewoda decyzją z dnia [...] listopada 2017r., nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze między innymi w stosunku do M. R., podnosząc że odwołujący nie posiadają przymiotu strony. Strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę wyraźnie określa art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, z którego wynika, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor, oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Oznacza to pominięcie najemców nieruchomości, nawet gdyby znajdowali się one w obszarze. Najemca lokalu (matka skarżącego) nie jest podmiotem, któremu przysługują uprawnienia wynikające z przepisów Prawa budowlanego, gdyż posiada on jedynie prawa zależne od podmiotu będącego właścicielem budynku i mieszkania, a wynikające ze stosunku zobowiązaniowego. Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. M. R. i H. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...], zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego i Konstytucji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga H. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta M. [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę – podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, dalej "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Podkreślenia wymaga, że interes prawny skarżącego musi być indywidualny, aktualny, bezpośredni i mieć źródło w przepisach prawa. Natomiast zgodnie z przepisem art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. H. S. nie mieści się w żadnej z tych grup. Należy tu wskazać, iż interes prawny we wniesieniu skargi jest zbliżony, choć nie tożsamy z pojęciem "strony" w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że przy ocenie legitymacji procesowej danego podmiotu należy wziąć pod uwagę aspekty obiektywne i subiektywne pojęcia strony. W przypadku aspektu obiektywnego należy wziąć pod uwagę fakt wystosowania przez dany podmiot żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu administracyjnego pod kątem jego zgodności z prawem (T. Woś, H. Knyszak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005, s. 213). Natomiast w sensie subiektywnym stroną jest strona stosunku materialnoprawnego, który był przedmiotem konkretyzacji w postępowaniu administracyjnym (T. Woś, H. Knyszak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjnej, Warszawa 2004, s. 175). Dla oceny, czy dany podmiot jest stroną wedle przepisu art. 50 § 1 p.p.s.a. konieczne jest, aby oba aspekty były spełnione łącznie. W rozpatrywanej sprawie H. S. nie uczestniczyła jako strona postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zaskarżona decyzją Wojewoda umorzył z kolei postępowanie odwoławczego zainicjowane odwołaniem między innymi M. R. od decyzji Prezydenta M. [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na terenie działki nr [...] obręb [...] przy ul. [...] we [...] i zmianę sposobu jego użytkowania. M. R. wniósł we własnym imieniu skargę na powyższą decyzję. Wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2017r. poz. 1332 ze zm.) stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są wyłącznie: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Tymczasem nie wynika z akt sprawy, ani z treści skargi, iżby H. S. posiadała taki tytuł prawny do jakiejkolwiek nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania przedmiotowego budynku. Jak wynika z analizy akt sprawy H. S. nie wniosła w terminie odwołania od decyzji, jej legitymacja procesowa do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na skutek odwołania M. R. nie może wynikać z ewentualnych wspólnych interesów faktycznych. Nadto z pewnością zaskarżona decyzja organu odwoławczego nie dotyczyła interesu prawnego H. S.. Nie zmienia tego wnoszone przez nią w odrębnym trybie do Prezydenta M. [...] wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, bowiem nie tak określona sprawa administracyjna stanowi przedmiot skargi. Marginalnie należy jednocześnie wskazać, iż jak wynika z akt administracyjnych, na skutek odwołania jednej ze stron postępowania administracyjnego, decyzją z dnia [...] listopada 2017r. znak [...] Wojewoda uchylił w całości decyzję Prezydenta M. [...] nr [...] z dnia [...] maja 2017r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca gminie Miasto [...] pozwolenia na przedmiotową inwestycję (rozbudowę i zmianę sposobu użytkowania na placówkę opiekuńczo wychowawcza) i przekazał sprawek o ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Z dalszych pism w aktach sprawy wynika również, że inwestor – Gmina M. [...] pismem z dnia [...] grudnia 2017r. wycofało wniosek w sprawie tej inwestycji (pisma z [...] grudnia 2017r. i [...] stycznia 2018r.). Mając powyższe na względzie, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.