II SA/Bd 744/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 5 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

P. B. – dalej skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2022 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] marca 2022 r., nr [...].MS o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w związku z zamierzeniem budowlanym polegającym na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem w bryle budynku wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w ramach zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie został uwzględniony. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2022 r. poz. 329), dalej jako p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu podlegającego wykonaniu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten w sposób kompleksowy reguluje kwestię udzielenia stronie postępowania sądowego tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek, przy czym nawet w przypadku spełnienia jednej z nich rozstrzygnięcie wniosku pozostawiono uznaniu Sądu, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę zwrotu "sąd może". W judykaturze przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi. Nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Tylko więc wskazanie konkretnych okoliczności pozwoli ustalić, czy w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Tymczasem rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w ogóle nie został uzasadniony, co uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika również, że akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania. Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2022 r., nr SKO-72-71/22r., utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] marca 2022 r., nr [...].MS o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w związku z zamierzeniem budowlanym polegającym na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem w bryle budynku wraz z niezbędną infrastrukturą techniczna w ramach zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, a przez to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania może bowiem dotyczyć jedynie sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Problem wykonania aktów dotyczy więc aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 340 i powołane tam orzecznictwo). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych, a więc m.in. wszelkie akty odmowne (zob. postanowienia NSA z: dnia 6 grudnia 2007 r., II GZ 190/07; z dnia 14 listopada 2014 r., II OZ 1197/14, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl; J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanego wniosku wskazać należy, że postanowienie o uzgodnieniu lub odmowie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. W szczególności nie stanowi ono podstawy do rozpoczęcia przez inwestora realizacji inwestycji. Postanowienie to jest niezbędne do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, jednak samo nie nadaje się do wykonania.. Postanowienie uzgadniające może zawierać wskazania, które należy uwzględnić przy wydawaniu decyzji ustalającej warunki zabudowy, lecz nie jest możliwe jego egzekwowanie z użyciem przymusu państwowego w sposób inny niż zgodna z przepisami postępowania administracyjnego kontrola instancyjna (zob. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2013 r., II OZ 7/13, LEX nr 1274503; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 marca 2019 r., IV SA/Wa 3/19, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skarżący po pierwsze, nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, do czego był zobowiązany, a jednocześnie zaskarżone postanowienie nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.