II SA/Bd 697/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu E. P. od decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2025 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia 1. odrzucić sprzeciw, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz skarżącego E. P. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od sprzeciwu.

Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2025 r., sygn. II SA/Bd 415/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił sprzeciw E. P. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2025r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Pismem z 31 sierpnia 2025 r. (wpływ do organu 1.09.2025 r.) E. P. ponownie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2025r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024, poz. 935 ze zm.) dalej zwaną p.p.s.a., sąd odrzuca skargę w przypadku, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Zgodnie natomiast z art. 64 b § 1 powołanej ustawy do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Konsekwencją procesową faktu, że prawomocne orzeczenie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W takiej sytuacji zachodzi podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Z treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika wprost, że powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy faktycznej i prawnej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że warunkiem powodującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę (postanowienie NSA z 16 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 937/09). O tożsamości spraw administracyjnych można zaś mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma natomiast miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (postanowienie NSA z 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11). Skarżąca wniosła już wcześniej sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2025r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W sprawie tej, która toczyła się pod sygn. akt II SA/Bd 415/25, wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2025 r,. oddalono przedmiotowy sprzeciw. Powyższe oznacza, że skarżąca wniosła dwa sprzeciwy od tej samej decyzji. Pomiędzy tymi sprawami zachodzi więc zarówno tożsamość podmiotowa, jak i tożsamość przedmiotowa. Z tych względów sprzeciw należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 b § 1. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd w punkcie 2 sentencji postanowienia zwrócił skarżącej kwotę 100 zł, uiszczoną tytułem wpisu sądowego.