II SA/Bd 658/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia N. z siedzibą w T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 29 maja 2026 r., nr SKO.4220.12.2026 w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału na prawach strony w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić Stowarzyszeniu N. z siedzibą w T. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 200 (dwieście) zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Stowarzyszenie N. z siedzibą w T. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 29 maja 2026 r., nr SKO.4220.12.2026 w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału na prawach strony w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W piśmie z 9 września 2026 r. (k. 23 akt sądowych) pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa wniesioną skargę w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Bydgoszczy zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 tj.; dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 1 sentencji postanowienia). O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).