II SA/Bd 565/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Korycka sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 września 2023 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości oddala skargę.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2023 r., znak [...] Wójt Gminy L. działając na podstawie art. 93 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2021 poz. 1899 ze zm.) oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Z. i G. uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r., opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. pod pozycją [...] (dalej określany jako plan miejscowy), zaopiniował negatywnie proponowany, przedstawiony na mapie ze wstępnym projektem, podział nieruchomości oznaczonej numerami działek [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w obrębie ewidencyjnym Z., w jej części oznaczonej numerem działki [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotowa nieruchomość położona jest w granicach obowiązywania ww. planu miejscowego w jednostce planistycznej [...]. Zgodnie z § 11.7 planu miejscowego na terenach od [...] do [...] plan dopuszcza możliwość wtórnego podziału istniejących działek przy spełnieniu następujących warunków: 1) minimalna powierzchnia nowo wydzielonej działki - 1000 m2; 2) minimalna szerokość frontu nowo wydzielonej działki - 20,0 m; 3) każda nowo wydzielona działka musi mieć bezpośredni dostęp do istniejącej lub wyznaczonej w planie drogi publicznej; Badając zgodność proponowanego z ustaleniami planu, ustalono, że oznaczona na wstępnym projekcie podziału numerem [...] projektowana działka nie posiadałaby bezpośredniego dostępu do istniejącej lub wyznaczonej w planie drogi publicznej, a więc warunek dopuszczający możliwość wtórnego podziału istniejącej działki nie został spełniony. Tym samym, mimo że strona na wstępnym projekcie podziału wskazała dopuszczoną prawem propozycję ustanowienia służebności drogowej, proponowany na wstępnym projekcie podział nie może być uznany jako zgodny z planem miejscowym. Na ww. postanowienie zażalenie złożył J. W., wskazując, że projektowane do wydzielenia działki mają zapewniony dostęp do drogi publicznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. postanowieniem z dnia [...] marca 2023 r., nr [...], na podstawie art. 93 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 344), § 11 ust. 1, 2 i 7 uchwały Nr [...] Rady Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi Z. i części wsi G. (Dz. Urz. Woj. [...] z 2009 r. Nr 9, poz. 192) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000) - utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że projektowany podział nieruchomości narusza unormowanie planu miejscowego, w związku z czym konieczne okazało się negatywne zaopiniowanie projektu podziału. Zgodnie z przepisem § 11 ust. 2 planu miejscowego plan wyznacza optymalny podział nieruchomości na działki budowlane (zgodnie z rysunkiem planu) jako najkorzystniejszy z punktu widzenia zagospodarowania terenów bez możliwości dalszego dzielenia (podziałów wtórnych). Plan dopuszcza inny niż wskazany na rysunku planu, podział nieruchomości przy zachowaniu zasad zawartych w niniejszym paragrafie w ustępach od ust. 3 do ust. 9. Jako że projektowany podział jest odmienny od tego wynikającego z rysunku planu, konieczne okazało się zweryfikowanie, czy spełnione zostały przesłanki z § 11 ust. 7 planu miejscowego. Jak słusznie zauważył organ pierwszej instancji, projektowana do wydzielenia działka nr [...] nie posiada dostępu do drogi publicznej, albowiem przewidziany został dla niej dostęp poprzez służebność przejścia i przejazdu. Zgodnie z przepisem art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Niezgodność projektowanego podziału nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obligowała organy obu instancji do wydania postanowienia o negatywnym zaopiniowaniu przedłożonego projektu. Niezgodność przejawia się niezapewnieniem dostępu do jednej z nowo powstałej działki bezpośredniego dostępu do drogi publicznej. Skargę na ww. postanowienie złożył J. W., zarzucając mu: - obrazę przepisów prawa materialnego, tj. § 3 ust. 1 i 2 pkt 1-6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.12.2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości, gdzie mowa o wymogach stawianych wstępnemu projektowi podziału nieruchomości, a przedstawiony wstępny projekt wbrew twierdzeniom SKO spełnia wszystkie wymogi taksatywnie wymienione w § 3 ust. 1 i 2 pkt 1-6, ponieważ projektowana działka o numerze [...] ma zapewniony dostęp do drogi publicznej poprzez służebność przejścia i przejazdu; - obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdzie mowa o tym, że ilekroć w ustawie jest mowa o dostępie do drogi publicznej, należy przez to rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Wskazując na powyższe zarzuty, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że przepisy prawa budowlanego nie definiują pojęcia dostępu do drogi publicznej, wyjaśnienie tej kwestii należy poszukiwać w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z art. 2 pkt 14 tej ustawy, przez dostęp do drogi publicznej należy rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie służebności drogowej. We wstępnym projekcie podziału nieruchomości przedstawił dostęp do drogi publicznej poprzez ustanowienie służebności drogowej. Wobec powyższego został spełniony wymóg z § 11 pkt 7 ust. 3 planu miejscowego i wstępny projekt podziału nieruchomości winien być zaopiniowany pozytywnie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu. Jak wynika z § 11 ust. 7 pkt 3 planu miejscowego, na terenie objętym wnioskiem Skarżącego plan dopuszcza możliwość wtórnego podziału istniejących działek pod warunkiem, że każda nowo wydzielona działka musi mieć bezpośredni dostęp do istniejącej lub wyznaczonej w planie drogi publicznej. W analizowanej sprawie bezspornym jest, że proponowany przez Skarżącego projekt podziału nieruchomości przewiduje, iż dostęp do nowo powstałej działki nr [...] do drogi publicznej jest przewidziany poprzez służebność przejścia i przechodu przez projektowaną działkę nr [...]. Pozostaje to zatem w sprzeczności z treścią cyt. § 11 ust. 7 pkt 3 planu miejscowego. Podkreślić należy, że dostęp do drogi publicznej przez inną działkę (obciążoną służebnością drogową) nie jest równoznaczny z bezpośrednim dostępem do tejże drogi publicznej. Wynika to wprost z art. 2 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym przez dostęp do drogi publicznej należy rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Ustawodawca zatem różnicuje bezpośredni dostęp do drogi publicznej od dostępu do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Nie można zatem uznać, że dostęp do drogi publicznej przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej jest równoznaczny z bezpośrednim dostępem do niej. Zgodnie z art. 93 ust. 1 zd. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Skoro, co wynika z wcześniejszych rozważań, projekt podziału jest sprzeczny z ustaleniami planu miejscowego, organy słusznie uznały, że proponowany projekt podziału nieruchomości należało zaopiniować negatywnie. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić trzeba, że zarzuty skargi były bezzasadne i skarga w oparciu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) podlegała oddaleniu. Na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym.