II SA/Bd 561/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 21 kwietnia 2020 r., nr SKO-60-9/20 w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko postanawia zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu na rzecz J. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W., wyrokiem uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 21 kwietnia 2020 r., nr SKO-60-9/20 oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Brodnicy z dnia 31 stycznia 2020 r. nr 16/2019. Sąd nie orzekł jednocześnie w przedmiocie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. Stosownie do art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei art. 210 § 2 ustawy nakłada na sąd administracyjny obowiązek orzeczenia z urzędu o kosztach należnych stronie, w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszej sprawie Sąd wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 133 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. w zw. z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.). Aktualna sytuacja związana z pandemią COVID-19 uzasadniała przyjęcie, że przeprowadzenie rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Kierując się powyższym Sąd uwzględniając skargę, winien z urzędu zasadzić od organu na rzecz skarżącego zwrot niezbędnych kosztów, zgodnie z art. 210 § 2 w zw. z art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Za koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw przez skarżącego należy w tej sprawie uznać uiszczony wpis od skargi wynoszący 200 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wobec tego, że Sąd w wyroku uwzględniającym skargę, nie zasądził kwoty należnej z tytułu zwrotu kosztów postępowania, na podstawie art. 224 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.