II SA/Bd 544/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na Wójta Gminy [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę.

Sąd Okręgowy w [...] przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę B. K. na Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] w przedmiocie zasiłku okresowego. W odpowiedzi na skargę, udzielonej na wezwanie Sądu, Wójt Gminy [...] wyjaśnił, że w 2017r. nie było względem skarżącej prowadzone postępowanie w przedmiocie zasiłku okresowego, w związku z tym nie mogła zostać wydana żadna decyzja w sprawie tego zasiłku. Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2017r. skarżąca wezwana została do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi, poprzez wskazanie jaką konkretną decyzję skarży, ewentualnie wskazanie, jaki wniosek skarżącej nie został rozpoznany przez organ. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca wskazała, że nie wydano wobec niej decyzji w przedmiocie zasiłku okresowego, informując skarżącą, że zasiłek się jej nie należy, ponieważ pobiera rentę rodzinną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ze skargi jednoznacznie wynikać musi, co stanowi jej przedmiot. Wskazany powyżej przepis określa w sposób niebudzący wątpliwości, że dla jego określenia wymagane jest m.in. precyzyjne podanie zaskarżonego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłości. W sytuacji zaś, gdy z samej treści skargi nie wynika, czy jej przedmiotem jest czynność, bezczynność, przewlekłość czy akt, sąd winien, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwać stronę skarżącą o uzupełnienie braku i wyjaśnienie wątpliwości. Nieuzupełnienie braku w powyższym zakresie skutkować musi odrzuceniem skargi, bowiem Sąd orzekać może jedynie w konkretnie wskazanym przedmiocie. Skarżąca natomiast, w piśmie będącym odpowiedzią na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, nie podała co ten przedmiot w istocie stanowi, czym nieuzupełniła braku formalnego skargi zgodnie z wezwaniem. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.