II SA/Bd 410/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na czynność Komendanta Policji z dnia [...] kwietnia 2025 r. w przedmiocie odmowy usunięcia punktów z ewidencji kierujących pojazdami postanawia odrzucić skargę w części dotyczącej żądania usunięcia punktów z ewidencji kierujących pojazdami za wykroczenie drogowe z [...] sierpnia 2024r.

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2025 r. A. P. (skarżący) zwrócił się do Komendanta Policji o wykreślenie z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego punktów karnych za wykroczenie drogowe, którego dopuścił się [...] sierpnia 2024 r., polegające na prowadzeniu pojazdu mechanicznego (samochodu dostawczego) bez uprawnień. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że w dniu [...] października 2024 r. Sąd Rejonowy w S. II Wydział [...], wyrokiem nakazowym sygn. [...], uznał go winnym zarzucanego mu opisanego wyżej czynu, odstępując jednocześnie od wymierzenia kary i środka karnego. W odpowiedzi z [...] lutego 2025 r. organ wyjaśnił skarżącemu, że wykroczenie z [...] sierpnia 2024 r., oprócz kierowania pojazdem pomimo braku uprawnień, polegało również na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości od 21 – 25 km/h. Powołując się na treść § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] września 2023 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego, Komendant stwierdził, że brak jest podstaw do usunięcia z ewidencji kierujących naruszających przepisy ruchu drogowego punktów przypisanych za wykroczenie polegające na kierowaniu pojazdem bez uprawnień. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2025 r. skarżący ponownie zwrócił się do Komendanta Policji, wskazując, że domaga się: 1) usunięcia wpisu punktów karnych z ewidencji, naliczonych za wykroczenie na skutek wyroku Sądu [...] w S. II Wydział [...] (sygn. akt [...]) gdyż Sąd odstąpił od wymierzenia kary i środka karnego, 2) usunięcia wpisu punktów karnych z ewidencji naliczonych [...] września 2023 r. albowiem przedmiotowy mandat został opłacony, a punkty winny zostać usunięte rok po opłaceniu mandatu. W odpowiedzi z [...] kwietnia 2025 r. Komendant Policji wyjaśnił, że w zakresie żądania opisanego w punkcie 1. organ udzielił odpowiedzi co do braku podstaw do jego uwzględnienie, i podtrzymuje jednocześnie to stanowisko. Ponadto wyjaśnił, że punkty za naruszenie z [...] września 2023 r. zostały już usunięte z ewidencji. A. P., reprezentowany przez adwokata, [...] maja 2025 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na czynność Komendanta Policji z dnia [...] kwietnia 2025 r. w przedmiocie "odmowy wykreślenia punktów karnych" zarzucając naruszenie § 4 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia, poprzez dokonanie wpisu ostatecznego punktów karnych, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że wyrokiem o sygn. II W 380/24 sąd karny odstąpił od wymiaru kary, a tym samym punkty karne jako sankcja nie powinny zostać wpisane. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie skargi po terminie, ewentualnie oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wskazał, że wniosek w zakresie żądania opisanego w punkcie 1. został załatwiony czynnością (pismem) z dnia [...] lutego 2025 r., o której skarżący dowiedział się [...] lutego 2025 r. wraz z odbiorem ww. pisma. Skargę nadano zaś do Sądu za pośrednictwem organu [...] maja 2025 r., a więc po 30-dniowym terminie wynikającym z art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ wskazał, że czynność z [...] kwietnia 2025 r. nie jest nową, odrębną czynnością w zakresie wniosku skarżącego o wykreślenie punktów z ewidencji. W związku z zaistniałą wątpliwością co do zakresu skargi, w wykonaniu zarządzenia Sędziego z 3 września 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania, czy przedmiot skargi stanowi czynność w całości jej treści, czy tylko w części, a jeżeli tak, to której. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że skarży czynność organu z [...] kwietnia 2025 r. w całości. W replice pełnomocnik skarżącego podniósł, że wniosek załatwiony pismem z [...] kwietnia 2025 r. był nowym wnioskiem w sprawie, obejmował nie tylko żądanie usunięcia punktów za naruszenie z [...] sierpnia 2024 r., ale także za naruszenie z [...] września 2023 r. W związku z tym, że ponownie [...] kwietnia 2025 r. "odmówiono wykreślenia punktów karnych i nie usunięto punktów karnych z dnia [...] września 2025 r.", zaczął biec nowy termin do wniesienia skargi na nową czynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 – dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione w tym przepisy akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. W art 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. ustawodawca stanowi, że kontroli tej poddawane są inne niż określone w pkt 1-3 (tj. decyzje administracyjne i postanowienia wskazanego rodzaju – przyp. Sądu) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zgodnie przyjmuje się, że pismo właściwego komendanta wojewódzkiego Policji, będące odpowiedzią na wniosek o skorygowanie wpisu punktów karnych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegającą kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 3 września 2014 r., sygn. akt I OSK 1968/14, z 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1413/11; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2114/13 – dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Kierowca zainteresowany wykreśleniem punktów karnych z ewidencji może więc zwrócić się do organu prowadzącego tę ewidencję o podjęcie określonego aktu lub czynności, a następnie w zależności od tego, czy i jakie organ ten zajmie stanowisko, skorzystać ze skargi do sądu administracyjnego. Możliwość merytorycznego rozpoznania sprawy ze skargi na czynność właściwego komendanta wojewódzkiego Policji w przedmiocie usunięcia punktów z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego determinowana jest przede wszystkim terminowym wniesieniem skargi. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W niniejszej sprawie przedmiot skargi stanowi w całości czynność Komendanta Policji z dnia [...] kwietnia 2025 r. - pisma nr [...], w którym organ odniósł się do żądania skarżącego zawartego we wniosku z [...] kwietnia 2025 r. Należy zauważyć, że czynność z [...] kwietnia 2025 r. stanowiła po pierwsze podtrzymanie stanowiska wyrażonego we wcześniejszej czynności (dokonanej pismem z [...] lutego 2025 r.) w zakresie żądania opisanego w punkcie 1. wniosku z [...] kwietnia 2025 r. Po drugie – czynność ta rozpoznawała nowe żądanie opisane w punkcie 2. wniosku z [...] kwietnia 2025 r. Żądanie opisane w punkcie 1. wniosku z [...] kwietnia 2025 r. stanowiło powielenie żądania wcześniej wystosowanego już do organu pismem z [...] stycznia 2025 r. Żądanie opisane w punkcie 2. wniosku z [...] kwietnia 2025 r. było żądaniem nowym. Powyższe okoliczności prowadzą do jasnej konkluzji, podniesionej zresztą przez organ w odpowiedzi na skargę, że momentem "dowiedzenia się", w rozumieniu art. 53 § 2 p.p.s.a., o czynności Komendanta Policji wobec żądania usunięcia punktów z ewidencji kierujących pojazdami za wykroczenie drogowe popełnione [...] sierpnia 2024 r., był moment odebrania przez skarżącego pisma organu [...] lutego 2025 r., zawierającego jego stanowisko wobec tego żądania wyartykułowanego w piśmie z [...] stycznia 2025 r. Pismo to zostało odebrane przez skarżącego w dniu [...] lutego 2025 r. (wydruk elektronicznego potwierdzenia odbioru w aktach adm. sprawy). Termin na zaskarżenie tej czynności biegł zatem od [...] lutego 2025 r. i upłynął z dniem [...] marca 2025 r. Wbrew stanowisku skarżącego ponowne zgłoszenie tego samego żądania w piśmie z [...] kwietnia 2025 r. nie spowodowało, że termin na zaskarżenie czynności organu załatwiającej jedynie formalnie to ponowne żądanie zaczął biec od początku. Jedynie w zakresie, w jakim czynność z [...] kwietnia 2025 r. odnosiła się do żądania opisanego w punkcie 2. wniosku (usunięcie z ewidencji punktów naliczonych [...] września 2023 r.), mogła ona stanowić przedmiot skargi, na której wniesienie termin biegł od dnia następującego po dniu doręczenia pisma z [...] kwietnia 2025 r. skarżącemu (doręczenia dokonano [...] kwietnia 2025 r. – vide wydruk EPO zawarty w aktach adm.) i upływał z dniem [...] maja 2025 r. Skarga w niniejszej sprawie została nadana [...] maja 2025 r. (k. 6 akt s.). W części, w jakiej obejmuje ona zakresem zaskarżenia czynność Komendanta Wojewódzkiego P. z [...] kwietnia 2025 r. wobec wniosku o usunięcie wpisu punktów karnych z ewidencji naliczonych [...] września 2023 r., skarga wniesiona została w terminie. W odniesieniu jednak do czynności odmowy "usunięcia wpisu punktów karnych z ewidencji, naliczonych za wykroczenie na skutek wyroku Sądu [...] w S. II Wydział [...] (sygn. akt [...] gdyż Sąd odstąpił od wymierzenia kary i środka karnego", stwierdzić należy, że czynność organu załatwiająca to żądanie podjęta została [...] lutego 2025 r., co wyjaśnił organ a w piśmie z [...] kwietnia 2025 r. organ potwierdził jedynie wcześniejsze stanowisko. Skarga w zakresie, w jakim dotyczyła odmowy usunięcia punktów za naruszenie z [...] sierpnia 2024 r., wniesiona została z uchybieniem terminu opisanego w art. 53 § 2 p.p.s.a. W związku z tym Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.