II SA/Bd 398/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 26 lutego 2026 r., nr SKO.433.11.2026 w przedmiocie kary za nieosiągnięcie poziomu przygotowania odpadów do ponownego użycia i recyklingu postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej C. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, kwotę 400 (czterysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia 31 marca 2026 r. C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. (dalej "skarżąca", "spółka"), reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego – radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 26 lutego 2026 r., nr SKO.433.11.2026 w przedmiocie kary za nieosiągnięcie poziomu przygotowania odpadów do ponownego użycia i recyklingu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 maja 2026 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa wskazującego na umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 czerwca 2026 r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 52). W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącej przesłał do Sądu wydruk pełnomocnictwa sporządzonego w formie elektronicznej z wizualizacjami złożonych pod nim podpisów elektronicznych mocodawców, do którego dołączył raport z weryfikacji złożonych podpisów oraz informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącą skarżącej spółki. Przesłany wydruk pełnomocnictwa nie został poświadczony przez pełnomocnika za zgodność z oryginałem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej jako: ".p.p.s.a") do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Pierwszą czynnością w postępowaniu sądowoadministracyjnym było wniesienie skargi, a zatem na pełnomocniku ciążył obowiązek wykazania prawidłowego umocowania do działania w imieniu skarżącej. Niedołączenie dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie jej braków formalnych skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Uwzględniając powyższe, pełnomocnik strony skarżącej został zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 maja 2025 r. wezwany do nadesłania pełnomocnictwa wskazującego na umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia ww. braku formalnego została skutecznie doręczona w dniu 11 czerwca 2026 r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik profesjonalny w piśmie z dnia 11 czerwca 2026 r. wskazał, że przesyła odpis pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej. Do pisma dołączył wydruk pełnomocnictwa z wizualizacją podpisów elektronicznych osób, które je udzieliły oraz raportem weryfikacji złożonych podpisów. Wydruk ten nie został jednak w żaden sposób uwierzytelniony. W szczególności nie zawierał wynikających z art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 499 z późn. zm.) obligatoryjnych elementów, takich jak podpis pełnomocnika identyfikujący osobę sporządzającą odpis dokumentu oraz daty i miejsca sporządzenia odpisu. Niespełnienie któregokolwiek z określonych w art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych wymagań sprawia natomiast, że nie można mówić o wierzytelnym poświadczeniu. Zauważyć także należy, że nieuwierzytelniona kserokopia nie może zostać uznana za odpis w rozumieniu art. 47 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z: 10 grudnia 2021 r., sygn. akt I OZ 524/21, 29 listopada 2016 r., sygn. akt: I GZ 605/16; z 29 października 2015 r., sygn. akt: I FZ 327/15, z 13 maja 2016 r., sygn. akt: II GZ 442/16 i z 22 stycznia 2016 r., sygn. akt: II GZ 1010/15). Istotą odpisu - jak przyjmuje się w teorii i praktyce, mimo braku definicji ustawowej - jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to dalszy egzemplarz pisma zgodny także swoim układem treści z oryginałem (tj. jego odbitka maszynowa lub wykonana techniką kserograficzną, kolejny wydruk dokumentu przygotowanego na komputerze, itp.), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne pozostaje poświadczenie zgodności tak przygotowanego odpisu ze składanym oryginałem pisma (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 1998 r., sygn. akt III CZP 107/98). W związku z powyższym stwierdzić należy, że nadesłany do Sądu nieuwierzytelniony wydruk pełnomocnictwa z wizualizacją podpisów elektronicznych, nie mógł zostać uznany ani za oryginał udzielonego pełnomocnictwa, ani za jego wierzytelny odpis. Pełnomocnik czyniąc zadość skierowanemu do niego wezwaniu, winien był albo przesłać do Sądu oryginał pełnomocnictwa sporządzonego w formie elektronicznej, co umożliwiałoby zweryfikowanie przez Sąd złożonych pod nim podpisów albo opatrzyć wydruk tego pełnomocnictwa poświadczeniem za zgodność z oryginałem, sporządzając tym samym jego odpis. W przedmiotowej sprawie mimo skutecznego doręczenia wezwania do przedłożenia pełnomocnictwa, pełnomocnik profesjonalny, mający świadomość w zakresie konieczności przedłożenia do Sądu oryginału bądź wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa, nie wykonał tego w sposób należyty. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł o odrzuceniu skargi, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu w kwocie 400 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt 2 sentencji. J. Janiszewska-Ziołek