II SA/Bd 393/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. N. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 lutego 2026 r., nr 010070/680/6618290/2025 w przedmiocie świadczenia "[...]" postanawia odrzucić skargę.

Y. N. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 lutego 2026 r., nr 010070/680/6618290/2025 w przedmiocie świadczenia "[...]". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 maja 2026 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie numeru PESEL skarżącej. Przesyłka zawierająca wezwanie, niepodjęta przez adresatkę pomimo dwukrotnego awizowania, została zwrócona do tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 – dalej "p.p.s.a.") jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak zaś wynika z art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać - w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie - numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Korespondencja sądowa zawierająca zobowiązanie do uzupełnienia braku formalnego skargi (brak PESEL) została doręczona skarżącej w dniu 29 maja 2026 r. w trybie tzw. fikcji doręczenia opisanym w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72 (tj. m.in. do rąk adresata – przyp. Sądu), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie to (o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – przyp. Sądu), stosownie do art. 73 § 2 p.p.s.a., umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Uregulowana w art. 73 p.p.s.a. instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednak możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem). Po upływie ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., ustanawia się fikcję prawną doręczenia. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej (B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, s. 303). Informacje naniesione na zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, jak i na samą przesyłkę (k. 32 akt s.), nie budzą wątpliwości Sądu. Adnotacje oraz podpisy na ww. nośnikach wskazują, że przesyłki nie doręczono skarżącej, pierwszy raz awizowano ją 15 maja 2026 r. informując jednocześnie o możliwości odbioru w placówce pocztowej. Powtórne awizo złożono 25 maja 2025 r., zaś 2 czerwca przesyłkę zwrócono – jako niepodjętą w terminie. Skutek doręczenia zaistniał z upływem czternastego dnia od dnia pierwszego awizowania (29 maja 2026 r.). Termin siedmiu dni na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął z dniem 5 czerwca 2026 r. W zakreślony terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.