II SA/Bd 388/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia w części postanowienia o wznowieniu postępowania i wstrzymaniu wykonania decyzji o warunkach zabudowy oraz odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia odrzucić skargę.

W. Ł., pismem z dnia 28 lutego 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia w części postanowienia o wznowieniu postępowania i wstrzymaniu wykonania decyzji o warunkach zabudowy oraz odmowy wstrzymania wykonania decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), określanej dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zgodnie zaś z art. 159 § 2 k.p.a. zażalenie przysługuje stronie tylko na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji. Zatem skoro na zaskarżone postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, zgodnie z art. 159 § 2 k.p.a. a contrario, nie przysługuje zażalenie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 1794/11), to nie podlega zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego. Postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji z oczywistych względów nie kończy ono również postępowania w sprawie i nie jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (vide art. 3 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wówczas, gdy sprawa z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, wobec czego w oparciu o powyższy przepis orzeczono jak w sentencji.