II SA/Bd 36/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w części odpłatności za schronienie i posiłek w schronisku postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 8 grudnia 2024 r. P. C. wniósł skargę na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w części odpłatności za schronienie i posiłek w schronisku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast w art. 52 § 2 p.p.s.a. ustawodawca wskazał, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia) od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, kontrola sądowa rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą rozstrzygnięcia wydanego przez organ drugiej instancji, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu odwoławczego. Dlatego wniesienie skargi musi być poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia. Przedmiotem niniejszego postępowania jest natomiast decyzja organu I instancji, tj. Prezydenta [...] z dnia [...] września 2024 r. Od decyzji Prezydenta [...] działającego jako organ pierwszej instancji, przysługiwało skarżącemu odwołanie do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] o czym skarżący został prawidłowo pouczony. Dodać należy, że skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji Prezydenta [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które wydało w jego następstwie decyzję z dnia [...] listopada 2024 r., znak [...]. Zamiast jednak zaskarżyć decyzję Kolegium, wniósł do Sądu skargę na decyzję organu I instancji. Podkreślić należy, że niezależnie od tego czy skarżący złożył odwołanie, czy też nie, skarga na decyzję I instancji jest niedopuszczalna, i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd Administracyjny w orzekł jak w sentencji postanowienia