II SA/Bd 287/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 czerwca 2025 r. w sprawie ze sprzeciwu [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z 24 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił sprzeciw [...] (dalej jako skarżący) od decyzji Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia wyroku skargą kasacyjną został doręczony skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2025 r. Pismem z 27 września 2025 r. skarżący wniósł własnoręcznie podpisana skargę kasacyjną od ww. wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 zwanej dalej "p.p.s.a."), wstępnej kontroli skargi kasacyjnej dokonuje wojewódzki sąd administracyjny. Kontrola ta ogranicza się do zbadania zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalności oraz dochowania wymogów formalnych. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3 (tzw. przymus adwokacko-radcowski). Jednym z wyjątków od powyższej zasady jest sytuacja, gdy skarga kasacyjna sporządzona jest przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka art. 175 § 2 p.p.s.a.). W kategorii wyjątku od powyższej zasady należy postrzegać także sytuację, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia go o sposobie zaskarżenia wyroku oddalającego skargę, wniósł osobiście podpisaną skargę kasacyjną. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem, radcą prawnym albo spełniała inne ww. kryteria zawodowe, o których mowa w art. 175 § 2 i § 2a. Ponadto na takie okoliczności skarżący nie powoływał się ani w skardze kasacyjnej, ani w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Dodatkowo wskazać należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej i jej podpisanie osobiście przez skarżącego stanowi brak nieusuwalny, czyli taki, który nie podlega uzupełnieniu. Oznacza to, że skarga kasacyjna, sporządzona, tak jak w niniejszej sprawie przez osobę nieuprawnioną, nie może wywołać pożądanego przez stronę skutku w postaci zaskarżenia orzeczenia. Podlega, więc odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Z uwagi zatem na niedopuszczalność sporządzonej przez skarżącego skargi kasacyjnej Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.