II SA/Bd 16/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Ł. na decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] grudnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publiczne postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz skarżącego S. Ł. kwotę [...] złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Skarżące S. Ł. wniosła skargę na decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] grudnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publiczne Decyzja ta zawierała pouczenie, że przysługuje od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Podniósł, że skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia i nie wniosła odwołania od decyzji organu I instancji będącej przedmiotem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca przedmiotem zaskarżenia uczyniła decyzję Burmistrza Miasta od której przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], jej skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902) odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji. Do decyzji tej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni. Nie ulega zatem wątpliwości, że od wydanej przez Burmistrza Miasta decyzji przysługiwało stronie skarżącej odwołanie do organu wyższego stopnia. Organem tym stosownie do art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 570 ze zm.) są samorządowe kolegia odwoławcze. To oznacza, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o dostępnym środku zaskarżenia. Do pouczenia tego skarżąca nie zastosowała się. Przed wniesieniem skargi, nie wyczerpała bowiem przysługujących jej środków zaskarżenia w postaci odwołania do SKO [...]. Wobec powyższego wymóg, o którym mowa w art. 52 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a. nie został spełniony. W tym stanie rzeczy, Sąd uznając skargę wniesioną na decyzję Burmistrza Miasta, czyli organ I instancji, za niedopuszczalną, orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jak w pkt 1. sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt 2. sentencji postanowienia.