II SA/Bd 1480/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant starszy asystent sędziego Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2017 r. sprawy ze skargi N. M. - P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania ze środków PFRON likwidacji barier technicznych oddala skargę.

Decyzją z dnia [...].08.2016 r., znak: [...] Prezydent M. T., działając na podstawie art. 35a ust. 1 pkt 7 i art. 66 ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2011 r., Nr 127, poz. 721 ze zm.) oraz art. 39 ust. 2 ustawy z dnia [...] marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...].08.2015 r., odmówił przyznania N. M. - P. dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na likwidację barier technicznych polegających na zakupie i montażu pompy ciepła typu powietrze - woda. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji stwierdził m.in., że strona już uprzednio korzystała ze wsparcia finansowego z Funduszu, tj.: w 2006 r. otrzymała dofinansowanie na likwidację barier architektonicznych polegających na przystosowaniu budynku mieszkalnego dla potrzeb osoby z dysfunkcją ruchu, m.in. poprzez wykonanie podłogi antypoślizgowej, wymianę drzwi łazienkowych, montaż balustrad, na łączną kwotę [...]zł (wykorzystaną zgodnie z przeznaczeniem). Ponadto w 2012 r. strona uzyskała dofinansowanie na likwidację barier funkcjonalnych polegających na zakupie i montażu instalacji centralnego ogrzewania wykorzystującej kominek z płaszczem wodnym na łączną kwotę [...]zł (wykorzystaną zgodnie z przeznaczeniem). Następnie wnioskiem z dnia [...].08.2015 r. strona ubiegała się o dofinansowanie będące przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie decyzją organu I instancji - o przyznanie dofinansowania ze środków Funduszu na likwidację barier technicznych polegających na zakupie i montażu pompy ciepła typu powietrze - woda. W złożonym wniosku zainteresowana podniosła, że zmiana sposobu ogrzewania domu zapewni utrzymanie stałej temperatury w okresie zimowym, a jednocześnie (przy obecnym stanie zdrowia) wyeliminuje pracę fizyczną, jaką wykonuje do obsługi obecnie zainstalowanego systemu grzewczego. Z opinii inspektora nadzoru budowlanego, który w dniu [...].07.2016 r. przeprowadził wizję lokalną w miejscu zamieszkania zainteresowanej, wynika, że budowa domu nadal nie została zakończona; co prawda aktualnie budynek znajduje się w trakcie ocieplania, to jednak ocieplenie styropianem ścian wykonano częściowo, natomiast nadal stwierdza się całkowity brak zamknięcia parteru (otwarta klatka schodowa na piętro budynku) i ocieplenia dachu. Organ I instancji odmówił przyznania wnioskowanego dofinansowania z następujących przyczyn: . strona już uprzednio (w 2012 r.) otrzymała dofinansowanie na zakup i instalację centralnego ogrzewania (kominek z płaszczem wodnym), które zostało przez nią wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem, . z opinii inspektora nadzoru budowlanego, wydanej po przeprowadzeniu oględzin, wynika, że budynek, w którym zamieszkuje strona nie jest w pełni ocieplony - zatem zmiana sposobu ogrzewania nie odniesie spodziewanego skutku w postaci oszczędności zużywanej energii na ogrzanie budynku (z uwagi na istotne straty ciepła) - i w tej płaszczyźnie (ekonomicznej i ochrony środowiska) - dofinansowanie jest niecelowe, . Fundusz dysponuje ograniczonymi środkami finansowymi, które zostały już rozdysponowane w danym okresie rozliczeniowym na potrzeby osób niepełnosprawnych, które wymagały natychmiastowej realizacji. Ponadto organ I instancji wskazał, że nie jest wykluczonym ponowne ubieganie się o przyznanie przedmiotowego świadczenia przez stronę, po dołączeniu do wniosku stosownych dokumentów, m.in. audytu energetycznego budynku, projektu instalacji cieplnej i kosztorysu. W odwołaniu od powyższej decyzji N. M. – P. wyraziła swoje niezadowolenie z treści zapadłego w jej sprawie rozstrzygnięcia organu I instancji, podnosząc, że: . zaskarżona decyzja organu I instancji nie jest oparta na przesłankach merytorycznych, lecz na osobistej niechęci wobec niej pracownika organu wydającego decyzję (wynikającej z uprzedniego zaskarżenia czynności materialno - technicznej organu I instancji do WSA w Bydgoszczy i kolejno zażalenia na bezczynność organu I instancji do SKO w T.), . decyzja organu I instancji nie uwzględnia zasad współżycia społecznego, obowiązującego prawa i zasad logiki, . uprzednie przyznanie jej dofinansowania ze środków Funduszu (w 2006 r. i 2012 r.) nie wyłącza możliwości składania kolejnych (nowych) wniosków o dofinansowanie, . przedmiotowe dofinansowanie objęte wnioskiem jest uzasadnione tym, iż koniecznym jest zapewnienie wnioskodawczyni pieca c.o. umożliwiającego ogrzewanie budynku, w którym mieszka bez nakładu pracy fizycznej (w postaci palenia w kominku z płaszczem wodnym), której to pracy nie jest w stanie sprostać jako osoba niepełnosprawna, . obsługa dotychczasowego systemu ogrzewania wpływa na znaczne pogorszenie stanu zdrowia, zatem ten fakt powinien skutkować pozytywną oceną uzyskania przez stronę, w pierwszej kolejności świadczenia z Funduszu na dany okres (jako pozostającego w kategorii najpilniejszych), . odmowa przyznania dofinansowania jest motywowana względami osobistymi pracowników organu uczestniczących w rozpoznawaniu i poszczególnych czynnościach sprawy, . roboty budowlane objęte uprzednio przyznanym dofinansowaniem (w 2006 r.) zostały wykonane nieprawidłowo ergo nie zostały rzetelnie rozliczone, zatem nie powinny być objęte dofinansowaniem, . organ I instancji niezasadnie przyznał dofinansowanie (w 2012 r.) do instalacji centralnego ogrzewania z wykorzystaniem kominka, gdyż nastąpiło to wbrew rzeczywistej woli strony, a także skutkowało niemożliwością uzyskania ogólnie dostępnego (dla mieszkańców T.) dofinansowania do ekologicznych systemów ogrzewania (program "K. "), a także nie wyeliminowało obsługi fizycznej systemu ogrzewania (strona poprzednio paliła w piecu c.o., a po zmianie pali w kominku z płaszczem wodnym), . na skutek przyznania dofinansowania do zmiany systemu centralnego ogrzewania w 2012 r. z wykorzystaniem kominka, narażono ją na wychłodzenie organizmu i rozwój choroby, udział w wypadku, uraz i cierpienie z nim związane, . budynek mieszkalny, w którym zamieszkuje jest dwurodzinny oraz jest wykończony w części, w której zamieszkuje wnioskodawczyni, . brak w pełni ukończonego ocieplenia budynku mieszkalnego nie powinien mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia (odmowę przyznania dofinansowania) gdyż (ewentualnie) ten element wpływa jedynie na wysokość rachunków za ogrzewanie, do zapłaty których zobowiązania jest wnioskodawczyni, z kolei celem dofinansowania jest usuniecie bariery architektonicznej dla osoby niepełnosprawnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] października 2016 r., znak: [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, iż w jego ocenie nie budzi wątpliwości, iż w stanie faktycznym sprawy w rachubę wchodzi jedynie rozpatrywanie przesłanki ułatwienia wykonywania czynności związanych z obsługą centralnego ogrzewania, bowiem jest poza sporem, że obiektywnie możliwym jest obsługa systemu c.o. (palenie w kominku) przez wnioskodawczynię. Zatem do rozważenia pozostaje przesłanka w postaci oceny: . czy centralne ogrzewanie w postaci kominka z płaszczem wodnym może być uznane za barierę techniczną dla strony niniejszego postępowania, . w jakim stopniu zmiana systemu ogrzewania ułatwi osobie niepełnosprawnej jego obsługę, . czy jest to uzasadnione potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności. Ponadto wskazano, mając na uwadze uznaniowy charakter decyzji w niniejszej sprawie, że ewentualnego ustalenia wymagało, jakie inne jeszcze przesłanki powinny być uwzględnione przy dokonywaniu tej oceny. Zdaniem Kolegium organ I instancji zasadnie przyjął, iż ocena indywidualnych przesłanek umożliwiających uzyskanie dofinansowania powinna być dokonywana z uwzględnieniem konieczności przyznania w pierwszej kolejności dofinansowania dla tych osób, które po raz pierwszy ubiegały się o wsparcie likwidacji barier, a bariery te wymagały natychmiastowej realizacji. Nie bez znaczenia pozostaje bowiem, że strona już uprzednio korzystała ze środków z Funduszu, celem usunięcia barier architektonicznych (w 2006 r.) i technicznych (w 2012 r.). Okoliczność ta zatem słusznie została wzięta pod uwagę podczas dokonywania oceny zasadności przyznania dofinansowania z ograniczonych środków Funduszu. W odniesieniu do powyższego, pojęcie barier o jakich mowa w przytoczonych przepisach powinno być rozumiane jako obiektywnie niemożliwa do pokonania przeszkoda lub trudność (zawada) w określonym działaniu, która nie może być pokonana przy użyciu ogólnie dostępnych (racjonalnie wykorzystanych) sił i środków, a wymaga niewspółmiernego (nadzwyczajnego) dla możliwości wysiłku i zabiegów (por. np. w red. S. Skorupka i inni, Mały Słownik Języka Polskiego, PWN Warszawa 1993, s. 32.). W tej płaszczyźnie - ogrzewanie z wykorzystaniem kominka - aczkolwiek niedogodne i uciążliwie dla strony - obiektywnie - nie uniemożliwia zamieszkiwania w budynku. Tym samym nie może być uznane jako niezbędne dla egzystencji strony w zamieszkiwanym przez nią budynku (wymagające natychmiastowej realizacji) i mające pierwszeństwo przed innymi wnioskami, które zostały zgłoszone przez osoby, które dotychczas w ogóle nie korzystały ze świadczeń Funduszu. Podkreślono, że ocena możliwości dofinansowania powinna mieć w jak największym stopniu charakter obiektywny, ponieważ organ wydający decyzję zobowiązany jest z mocy art. 7 K.p.a. załatwić sprawę w sposób odpowiadający słusznym interesom obywatela, jeśli nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny i nie przekracza to możliwości organu administracji wynikających z przyznanych mu uprawnień i środków, przy czym żaden z tych interesów (publiczny/prywatny) nie ma pierwszeństwa i powinny one się równoważyć. W tym aspekcie - uwypuklenia zdaniem organu odwoławczego wymaga fakt, że strona już uprzednio korzystała z dofinansowania Funduszu, a zgłoszona przez nią potrzeba zmiany sposobu centralnego ogrzewania, wiąże się nie tyle z usunięciem bariery technicznej, która w ogóle uniemożliwia egzystencję, ile raczej pozostaje w sferze istotnego zwiększenia komfortu używania zamieszkiwanego budynku. Wskazano zatem, że organ I instancji słusznie przyjął, iż zachowanie równowagi pomiędzy interesem strony, a interesem publicznym, wymaga zapewnienia pierwszeństwa do pozytywnego rozpoznania wniosków o dofinansowanie z Funduszu, od tych osób, które dotychczas jeszcze nie korzystały z przedmiotowego dofinansowania, przy czym niniejsza decyzja nie pozbawia strony możliwości ubiegania się o kolejną pomoc, która może być udzielona w ramach posiadanych środków. W skardze do sądu N. M. – P. wyraziła swoje niezadowolenie z treści zapadłego w jej sprawie rozstrzygnięcia organu II instancji i w obszernym uzasadnieniu, w całości powtórzyła uprzednio podniesione zarzuty w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Skarżąca szczegółowo przedstawiła swój stan zdrowia, uwzględniając wszystkie nabyte schorzenia, co w jej ocenie skutkować winno przyznaniem wnioskowanej pomocy, gdyż obecny system ogrzewania jej domu, z uwagi na posiadane ograniczenia w poruszaniu się, jest dla niej barierą techniczną, uniemożliwiającą godną egzystencję w okresie grzewczym. W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, ponieważ została ona podjęta zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, dlatego podlegała oddaleniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – ppsa), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Warunki przyznawania świadczeń ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) na dofinansowanie do likwidacji barier architektonicznych ustawodawca określił w art. 10e ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r., Nr 127, poz. 721), warunkując uprawnienie do tego świadczenia od spełnienia kryterium niepełnosprawności oraz kryterium dochodowego. Szczegółowe warunki, jakie powinny spełniać osoby niepełnosprawne ubiegające się o dofinansowanie określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 926). Zgodnie z § 6 pkt 2 ww. rozporządzenia o dofinansowanie ze środków Funduszu zadań, jeżeli ich realizacja umożliwi lub w znacznym stopniu ułatwi osobie niepełnosprawnej wykonywanie podstawowych, codziennych czynności lub kontaktów z otoczeniem, mogą ubiegać się na likwidację barier w komunikowaniu się i technicznych - osoby niepełnosprawne, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności. Z kolei § 11 tego aktu określa co powinien zawierać wniosek osoby niepełnosprawnej o dofinansowanie ze środków Funduszu. Uzyskanie dofinansowania wskazanego we wniosku następuje natomiast na podstawie umowy cywilnoprawnej (§ 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia). Z przedstawionego unormowania ustawowego oraz przepisów wykonawczych do ustawy wynika, że dofinansowanie likwidacji barier technicznych, o których mowa w art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. d ustawy i § 2 pkt 4 rozporządzenia następuje w drodze umowy, zawarcie której poprzedzone jest postępowaniem przeprowadzanym przez właściwy organ, mającym na celu zgromadzenie wymaganych dokumentów, ustalenie uprawnień do dofinansowania i zbadanie przesłanek określonych w § 6 rozporządzenia, a więc dokonanie oceny, czy dofinansowanie określonego urządzenia lub sprzętu jest uzasadnione potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności i umożliwi lub w znacznym stopniu ułatwi osobie niepełnosprawnej wykonywanie podstawowych, codziennych czynności lub kontaktów z otoczeniem. Istotę sporu w niniejszej sprawie stanowiło ustalenie, czy słusznie przyjęły orzekające w sprawie organy administracji, iż podstawę odmowy przyznania dofinansowania może stanowić powoływany argument pierwszeństwa do pozytywnego rozpoznania wniosków o dofinansowanie z Funduszu od tych osób, które dotychczas jeszcze nie korzystały z przedmiotowego dofinansowania, przy uwzględnieniu, że zgłoszona przez skarżącą potrzeba zmiany sposobu centralnego ogrzewania, wiąże się nie tyle z usunięciem bariery technicznej, która w ogóle uniemożliwia egzystencję, ile raczej pozostaje w sferze istotnego zwiększenia komfortu używania zamieszkiwanego budynku. Z akt sprawy wynika, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną, pobierającą emeryturę. Zgodnie z ostatnim orzeczeniem znajdującym się w dokumentacji MOPR Lekarz Orzecznik ZUS uznał wyżej wymienioną za osobę całkowicie niezdolną do pracy i niezdolną do samodzielnej egzystencji. Zainteresowana prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe w domu jednorodzinnym, na budowę którego, uzyskała pozwolenie w grudniu 2001 r. Z dokumentacji MOPR wynika, że od chwili uzyskania w dniu [...] lipca 2006 r. pozwolenia na użytkowanie parteru budynku mieszkalnego jednorodzinnego o powierzchni 48 m˛ (3 izby), budowa domu nadal nie została zakończona. W przypadku takim jak rozpatrywany, orzekający organ jest zobowiązany do wszechstronnej, opartej na zasadzie swobodnej oceny, analizy zgromadzonego materiału dowodowego przez pryzmat przesłanek koniecznych dla przyznania dofinansowania, którymi są nie tylko względy zdrowotne. W postępowaniu tym strona, ubiegająca się o dofinansowanie, zgodnie z zasadą, iż dowód obciąża tego, kto z określonych twierdzeń wywodzi dla siebie skutki prawne, jest zobowiązana do współdziałania z organem i złożenia wszystkich niezbędnych dowodów, znajdujących się w jej dyspozycji. Taki rozkład ciężaru dowodzenia kształtują realia sprawy, w której pełną wiedzę o okolicznościach faktycznych istotnych dla sprawy posiada wnioskodawca, organ zaś jest zobowiązany okoliczności te ustalić i poddać ocenie prawnej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 października 2015 r. w sprawie II GSK2123/14, zgodnie z językowym znaczeniem "bariera" oznacza m.in. naturalną przeszkodę, która utrudnia lub uniemożliwia przemieszczanie się oraz rzecz, która utrudnia powstanie jakiegoś zjawiska lub sytuacji. Zatem dla ustalenia, czy w danym przypadku mamy do czynienia z istnieniem barier technicznych ustalić należy, jaki charakter ma niepełnosprawność wnioskodawcy i czy jest ona tego rodzaju, że powoduje istnienie barier tego rodzaju. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że w stanie faktycznym sprawy w rachubę wchodzi jedynie rozpatrywanie przesłanki ułatwienia wykonywania czynności związanych z obsługą centralnego ogrzewania - bowiem jest poza sporem, że - obiektywnie możliwym jest obsługa systemu c.o. (palenie w kominku) przez wnioskodawczynię. Bez wątpienia powoduje to ograniczenia w codziennym życiu, co wynika również z zasad doświadczenia życiowego. Niemniej w okolicznościach niniejszej sprawy podzielić należy stanowisko organu, że w świetle zebranego materiału dowodowego, wnioskowana likwidacja barier technicznych, polegająca na zakupie i montażu pompy ciepła typu powietrze – woda, nie jest uzasadniona, gdyż strona już uprzednio korzystała ze środków Funduszu, celem usunięcia barier architektonicznych (w 2006 r.) i technicznych (w 2012 r.). Odnosząc się do poruszanej przez skarżącą kwestii instalacji w 2012 r. kominka z płaszczem wodnym należy zwrócić uwagę, że zakupione urządzenie stanowiące własność zainteresowanej zostało przez inspektora nadzoru zauważone w trakcie wizji lokalnej w jej mieszkaniu, a ponieważ pomieszczenia parteru budynku były ogrzewane jedynie zwykłym, żeliwnym piecykiem (typu "K. ") stojącym na środku pokoju, inspektor zasugerował wykorzystanie zakupionego przez skarżącą kominka jako źródła ciepła do ogrzewania parteru budynku. Na takie rozwiązanie skarżąca wyraziła zgodę, co umożliwiło zawarcie umowy na dofinansowanie instalacji kominka z płaszczem wodnym ze środków PFRON. Okoliczność ta zatem słusznie została wzięta pod uwagę podczas dokonywania oceny zasadności przyznania dofinansowania z ograniczonych środków Funduszu. Okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie jest bowiem fakt, iż strona skarżąca korzystała ze wsparcia finansowego z Funduszu, tj.: w 2006 r. otrzymała dofinansowanie na likwidację barier architektonicznych polegających na przystosowaniu budynku mieszkalnego dla potrzeb osoby z dysfunkcją ruchu, m.in. poprzez wykonanie podłogi antypoślizgowej, wymianę drzwi łazienkowych, montaż balustrad, na łączną kwotę [...]zł (wykorzystaną zgodnie z przeznaczeniem). Ponadto w 2012 r. strona uzyskała dofinansowanie na likwidację barier funkcjonalnych polegających na zakupie i montażu instalacji centralnego ogrzewania wykorzystującej kominek z płaszczem wodnym na łączną kwotę [...]zł (wykorzystaną zgodnie z przeznaczeniem). Sąd w pełni podziela stanowisko orzekających w sprawie organów administracji, iż ogrzewanie z wykorzystaniem kominka - aczkolwiek niedogodne i uciążliwie dla strony, nie uniemożliwia jednak zamieszkiwania w budynku, tym samym nie może być uznane jako niezbędne dla egzystencji strony w zamieszkiwanym przez nią budynku, wymagającym natychmiastowej realizacji i mającym pierwszeństwo przed innymi wnioskami, które zostały zgłoszone przez osoby, które dotychczas w ogóle nie korzystały ze świadczeń Funduszu, ponieważ ocena możliwości dofinansowania powinna mieć bowiem w jak największym stopniu charakter obiektywny. Organ administracji dysponuje ograniczonymi środkami przeznaczonymi na dofinansowanie, na co wskazuje w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Liczba wniosków o dofinansowanie znacznie przekracza możliwości zaspokojenia istniejących potrzeb, zatem organ wyjaśniając szczegółowo, jakimi kryteriami kierował się przy przyznawaniu dofinansowania i jakie miał możliwości zaspokojenia potrzeb, działał w sposób prawidłowy. Nie bez znaczenia jest bowiem hierarchia zgłaszanych potrzeb w kontekście ogólnej liczby osób ubiegających się o pomoc oraz zgłoszonych przez nich żądań, jak również wysokość posiadanych środków przeznaczonych na świadczenia w omawianym zakresie. Organy administracyjne dysponują określonymi, przyznanymi w konkretnej wysokości funduszami na realizację zadań i winny rozdzielić je jak największej liczbie uprawnionych. W tym miejscu podkreślić należy, że dofinansowanie ze środków PFRON jest świadczeniem przyznawanym na zasadzie uznania administracyjnego, co oznacza, że ustawodawca pozostawił decyzję o jego przyznaniu i wysokości świadczenia organowi właściwemu w sprawie, natomiast rolą sądu administracyjnego jest wyłącznie kontrola zgodności działalności organów administracji z prawem, a nie wydawanie decyzji o przyznawaniu lub odmowie przyznania poszczególnych świadczeń. Dlatego w niniejszym postępowaniu sąd wyraził jedynie ocenę prawną zaskarżonych rozstrzygnięć i poprzedzającego ich wydanie rozumowania W takiej sytuacji nie sposób zakwestionować stanowiska organu, iż strona już uprzednio korzystała z dofinansowania z Funduszu - a zgłoszona przez nią potrzeba zmiany sposobu centralnego ogrzewania, wiąże się nie tyle z usunięciem bariery technicznej, która w ogóle uniemożliwia egzystencję, ile raczej pozostaje w sferze istotnego zwiększenia komfortu używania zamieszkiwanego budynku, przy czym zachowanie równowagi pomiędzy interesem strony, a interesem publicznym wymaga zapewnienia pierwszeństwa do pozytywnego rozpoznania wniosków o dofinansowanie z Funduszu, od tych osób, które dotychczas jeszcze nie korzystały z rzeczonego dofinansowania. W konsekwencji należało stwierdzić, że organ administracji nie naruszył przepisów ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. Prawidłowo bowiem ustalił stan faktyczny sprawy i wyjaśnił wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, dlatego nie można postawić mu zarzutu naruszenia przepisów postępowania, w szczególności przepisów art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzekł w sentencji wyroku.