II SA/Bd 1367/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na uchwałę Wójt Gminy z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy postanawia umorzyć postępowanie.

Pismem z dnia [...] listopada 2018 r. P. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na uchwałę Wójt Gminy z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w sprawie przyjęcia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Papowo B. w 2018 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. Wójt [...] B. wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że Wojewoda Kujawsko-Pomorski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] maja 2018 r. Nr [...], opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] maja 2018 r., poz. 2812, stwierdził nieważność kwestionowanej uchwały Wójt Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z bezprzedmiotowością postępowania w rozumieniu pkt 3 wskazanego przepisu, do której dochodzi gdy, w toku postępowania sądowego, przed wydaniem wyroku, zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna. Taka sytuacja zaistnieje zwłaszcza wówczas, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (zob. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 834). Jak już wyżej wskazano, rozstrzygnięciem nadzorczym nr [...] r. z dnia [...] maja 2018 r. Wojewoda Kujawsko-Pomorski stwierdził nieważność zaskarżonej w niniejszej sprawie uchwały. Wskazać należy, że stwierdzenie nieważności jest rozstrzygnięciem deklaratoryjnym, obalającym domniemanie legalności określonego aktu (uchwały). Stwierdzenie nieważności uchwały działa ex tunc, tzn. powoduje, że od daty jej podjęcia nie wywołuje ona żadnych skutków prawnych i jako nieważna nie obowiązuje. Uchwałę, której nieważność została stwierdzona w odpowiednim trybie należy traktować tak, jakby nigdy nie została podjęta. Ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego, tym samym postępowanie sądowe, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji postanowienia.