II SA/Bd 131/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o. o. z siedzibą w B. [...] na uchwałę Starosta z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za uzgodnienie lokalizacji inwestycji postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz [...] sp. z o. o. z siedzibą w B. [...] kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

[...] sp. z o. o. z siedzibą [...] (skarżąca spółka) zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy uchwałę Starosta z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], "w części ustalającej opłaty za uzgodnienie lokalizacji inwestycji". Zaskarżoną uchwałą "[...] zatwierdził stawki cenowe za uzgodnienie dokumentacji technicznej na gruntach gdzie znajdują się urządzenia melioracyjne utrzymywane przez Spółkę" (w zależności od rodzaju obiektu ustalono poszczególne stawki). W piśmie z [...] lutego 2026 r. skarżąca spółka oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 poz. 143 ze zm.– dalej "p.p.s.a.") Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Zgodnie zaś z treścią art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżąca spółka cofnęła wniesioną skargę na uchwałę podjętą na podstawie art. 457 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (publ. aktualny na dzień podjęcia uchwały: t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2268 – dalej "p.w."). jest to akt podlegający kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 462 ust. 10 p.w. Stanowi on, że każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą organu spółki wodnej podjętą w zakresie działalności, o której mowa w art. 441 ust. 1 i 3 może – po bezskutecznym wezwaniu spółki wodnej do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, chyba że w sprawie orzekał już na podstawie ust. 8 sąd administracyjny i skargę oddalił. Uchwała zarządu spółki wodnej nie podlegała uprzednio skardze do sądu administracyjnego (wyjaśnienia Starosty – k. 58 akt s.). W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, by cofnięcie skargi było niedopuszczalne z uwagi na zaistnienie którejś z przesłanek opisanych w art. 60 p.p.s.a. W przypadku cofnięcia skargi sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.