II SA/Bd 1189/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...] września 2018 r. w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2017 r., [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 4 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2017 r., [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Pismem z dnia [...] września 2018 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł osobiście A. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, że skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia, który dla swojej skuteczności wymaga spełniania ustawowo określonych wymogów. I tak zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak wynika więc z brzmienia przytoczonego wyżej przepisu prawa, termin do wniesienia skargi kasacyjnej zaczyna swój bieg od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W przypadku wyroku oddalającego skargę (jak miało to miejsce w niniejszej sprawie), doręczenie stronie orzeczenia wraz z uzasadnieniem jest możliwe jedynie na jej wniosek, zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku (art. 141 § 2 P.p.s.a.). Należy zaś zauważyć, że w treści zawiadomienia o rozprawie skarżąca została o tym prawie pouczona. W niniejszej sprawie termin do wniesienia przez skarżącą skargi kasacyjnej w ogóle nie rozpoczął biegu. Skarżący nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia w przepisanym terminie. Stosownie bowiem do treści art. 177 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Skarga taka jest niedopuszczalna, podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a., który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku, do którego sąd nie sporządził uzasadnienia zakwalifikować należy jako ,,inną przyczynę" niedopuszczalności. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 lipca 2004 r. sygn. akt GZ 25/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 14 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 282/11 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w postanowieniu z dnia 21 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 737/11. Ponadto w niniejszej sprawie zachodzi jeszcze jedna przyczyna niedopuszczalności skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zatem sporządzenie skargi kasacyjnej i jej podpisanie osobiście przez skarżącą stanowi brak nieusuwalny, czyli taki, który nie podlega uzupełnieniu. Oznacza to, że skarga kasacyjna, sporządzona, tak jak w niniejszej sprawie przez osobę nieuprawnioną, nie może wywołać pożądanego przez stronę skutku w postaci zaskarżenia orzeczenia. Podlega więc odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Z tych przyczyn Sąd odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 P.p.s.a.