II SA/Bd 1181/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie wykonania zastępczego obowiązku rozbiórki postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] września 2018 r. G. K. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie wykonania zastępczego obowiązku rozbiórki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 18 października 2018 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia [...] października 2018 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ppsa (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). W myśl § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis w przedmiotowej sprawie wynosi [...] zł. Uwzględniając powyższe regulacje prawne pełnomocnik skarżącej został zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 18 października 2018 r. wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 października 2018 r. Wpis od skargi w zakreślonym terminie, który upłynął 5 listopada 2018 r., nie został uiszczony. Jednakże w terminie otwartym do uiszczenia wpisu pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa wniesioną skargę. Na marginesie należy wskazać, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (vide: np. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 17/11; postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.