II SA/Bd 1150/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant starszy asystent sędziego Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2017 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego 1. oddala skargę, 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz adw. Z. J. kwotę [...]zł (pięćset dziewięćdziesiąt 40/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] Prezydent M. B., działając na podstawie art. 39 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1 i 4, art. 8 ust. 1 ustawy z dnia [...] marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2015 r., poz.163 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1058) oraz art. 7, 77, 104 i art. 108 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23), po rozpatrzeniu wniosku nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., orzekł o przyznaniu A. S. świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego w kwocie [...]zł jednorazowo z przeznaczeniem na częściowe pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem i zabezpieczeniem niezbędnych potrzeb bytowych tj.: wyrobienie zdjęć do dowodu osobistego, zakup niezbędnej odzieży, bielizny, środków czystości i higieny osobistej, zakup wyrobów medycznych tj. tabletek czyszczących i kleju mocującego do protezy zębowej, zakupu niezbędnych przedmiotów wyposażenia domowego tj. sprzętu do sprzątania i spożywania posiłków, zakupu kołdry, poduszki i pościeli. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia orzekający organ podniósł, iż na podstawie wywiadu środowiskowego z dnia [...] lutego 2016 r. i analizy dokumentacji ustalono że, obecnie wnioskodawca nie posiada własnego dochodu, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku z Powiatowego Urzędu Pracy i dnia [...] stycznia 2016 r. opuścił zakład karny, gdzie odbywał karę pozbawienia wolności. Od dnia [...] stycznia 2016 r. przebywa w Centrum Pomocy dla B. M. w B., ul. [...] nie mogąc wrócić do miejsca zamieszkania. W toku dalszego postępowania dowodowego ustalono, że w momencie zwolnienia z zakładu karnego wypłacono stronie środki pieniężne w kwocie [...]zł, ponadto na wskazany rachunek bankowy przekazano kwotę [...]zł zgodnie z art. 126 § 1 Kkw. Dodatkowo zainteresowany otrzymał zapomogę pieniężną w wysokości [...] zł oraz zapomogę w formie odzieży wymienionej w świadectwie zwolnienia. A. S. zwrócił się również do Sądu Rejonowego w P. z prośbą o pomoc z Funduszu Pomocy Postpenitencjarnej i dnia [...] stycznia 2016 r. wypłacono stronie [...] zł w gotówce oraz [...] zł w bonach żywnościowych. O taka samą pomoc zwrócił się zainteresowany do Sądu w B., gdzie sprawa jest w trakcie rozpatrywania. Organ I instancji w toku postępowania nie wliczył powyższej pomocy do dochodu, jednakże nie może pominąć przekazanych na utrzymanie środków finansowych, które łącznie wyniosły [...] zł. Ponadto uwzględniając potrzeby strony, udzielono pomocy w formie zasiłku celowego w wysokości [...] zł Organ orzekający wskazał, że zgodnie z regulaminem Centrum Pomocy dla B. M. zatwierdzonym uchwałą nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Prezydium K.-P. Zarządu Wojewódzkiego [...] Komitetu Pomocy Społecznej, obowiązującym od [...] stycznia 2010 r., mieszkańcy zobowiązani są do uiszczenia miesięcznej odpłatności za pobyt w wysokości 55% dochodu oraz przestrzegania powyższego regulaminu. Za korzystanie z miejsca noclegowego, wyżywienia, środków czystości oraz z mediów (wody, prądu, ogrzewania) nie ponosi zainteresowany żadnych kosztów w związku z brakiem własnego dochodu, dlatego koszty utrzymania osób bezdomnych w CPdBM pokrywane są również z budżetu PKPS oraz Urzędu M. B.. Podkreślono również, że zgodnie z pisemną informacją z dnia [...] lutego 2016 r. otrzymaną z PKPS, dzienny koszt pobytu jednego mieszkańca Centrum Pomocy dla B. M. wynosi [...] zł, co miesięcznie daje kwotę [...]zł w tym pomoc w formie jednego gorącego posiłku dziennie. Z informacji pracowników Centrum Pomocy dla B. M. zdaniem organu I instancji wynika, że również osoby nie dysponujące własnymi dochodami otrzymują artykuły żywnościowe, z których mogą przygotować inne posiłki, niż obiad. Ponadto przekazywane im są niezbędne środki higieny osobistej m. in. mydło, ręcznik, proszek do prania, co 2 tygodnie wymieniana jest pościel. Na miarę potrzeb mieszkańców oraz biorąc pod uwagę możliwości CPdBM wydawana jest odzież, obuwie i bielizna osobista. Centrum Pomocy dla B. M. potwierdziło, że z takiej pomocy również zainteresowany skorzystał, co wskazuje, że podstawowe potrzeby bytowe schronienie, wyżywienie i podstawowe artykuły higieniczne zabezpieczane są przez Centrum Pomocy dla B. M.. Zwrócono też uwagę, że w celu poprawy swojej sytuacji materialno-bytowej może strona ubiegać się o uczestnictwo w pracach społecznie użytecznych organizowanych przez Powiatowy Urząd Pracy w indywidualnym programie zatrudnienia socjalnego Centrum Integracji Społecznej w B.. Orzekający w sprawie organ administracji wyjaśnił także, że na zasiłki celowe z przyznanego przez miasto budżetu na rok 2016 realizuje potrzeby takie jak: żywność, opłaty obligatoryjne (czynsz, energia, gaz), odzież, obuwie, opał, leki i inne wskazywane przez świadczeniobiorców. Na wypłatę świadczeń ROPS "F. " przeznaczył w miesiącu styczniu 2016 r. kwotę [...]zł i objął pomocą 98 osób i rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji materialno-bytowej, przyznano 124 świadczenia, a średnia kwota zasiłku celowego wyniosła [...] zł. Wobec powyższego, biorąc pod uwagę zarówno fakultatywny charakter świadczenia, jakim jest zasiłek celowy oraz ograniczone możliwości finansowe, jakimi dysponuje ośrodek, orzeczono jak w sentencji decyzji z jednoczesnym zachowaniem zapisu art. 7 i art. 77 k.p.a. W odwołaniu od powyższej decyzji A. S. zarzucił organowi I instancji przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i nieuzasadnione odmówienie wiary jego wyjaśnieniom, co do faktów dotyczących okoliczności, iż w Centrum Pomocy dla B. M. w B. nie udzielono mu żadnej pomocy jak tylko: zakwaterowania, kromkę chleba na śniadanie i kolację oraz talerz zupy na obiad. Odwołujący podał, iż jest w trudnej sytuacji, gdyż [...] stycznia 2016 r. opuścił zakład karny. Natomiast kwota jaką posiada na koncie tj. [...] zł nie jest wystarczająca by z niej przeżyć kilka miesięcy, dlatego wniósł o zasiłek celowy na wyrobienie zdjęć do dowodu osobistego, który został skradziony w Ośrodku dla B. M. w B.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, iż przy rozstrzyganiu danej sprawy organ decyzyjny winien mieć na względzie nie tylko słuszny interes strony, ale również innych osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Zdaniem organu odwoławczego zasadne jest stanowisko organu I instancji, iż dysponując ograniczoną ilością środków, zobligowany jest on dokonać pewnego rodzaju hierarchii zgłaszanych potrzeb w kontekście ogólnej liczby osób zgłaszających się o pomoc i nie wszystkie żądania może rozpatrzyć w sposób pozytywny, starając się udzielać pomocy w sytuacjach najpilniejszych. Zrozumiałym jest, że w takiej sytuacji nie jest możliwe zaspokojenie potrzeb wszystkich osób ubiegających się o pomoc w żądanej wysokości. Organ wskazał skarżącemu, iż faktycznie sytuacja ośrodka nie pozwala na przyznanie wnioskowanej pomocy w większym zakresie. Powyższe wyjaśnienia organu zostały przedstawione konkretnymi danymi liczbowymi, poparte wyliczeniem matematycznym na dzień wydania przedmiotowej decyzji. Organ II instancji wyjaśnił również, że zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia i możliwości. Celem pomocy społecznej jest więc udzielenie jedynie wsparcia, a nie zastąpienie indywidualnych wysiłków w dążeniu do poprawy swej sytuacji bytowej. Taką funkcję spełnia zasiłek celowy, o którym mowa w art. 39 ustawy. Stąd też art. 3 ustawy nie dopuszcza możliwości uczynienia z pomocy społecznej stałego źródła dochodów, ani nie pozwala na udzielenie tej pomocy osobom, które dysponują możliwościami samodzielnego przezwyciężenia trudności na jakie napotkały (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1067/13 - LEX nr 1502672). W ocenie Kolegium stwierdzić również należy, że podjęcie rozstrzygnięcia merytorycznego nastąpiło po dokonaniu wnikliwych ustaleń co do okoliczności faktycznych, na podstawie oceny uwzględniającej zgromadzony materiał dowodowy. Postępowanie wyjaśniające przeprowadzone zostało zgodnie z zasadami regulującymi postępowanie przed organami administracji publicznej, przy czym rozstrzygnięcie podjęto po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, wymaganego na mocy art. 106 ust. 4 ustawy. W postępowaniu tym ustalono zarówno sytuację osobistą, jak i majątkową A. S. i w tym celu zebrano konieczne dowody, m.in. w postaci wywiadu środowiskowego, świadectwa zwolnienia z zakładu karnego, Karty informacyjnej z PUP w B., dokumentacji bankowej, pisma Kierownika Centrum Pomocy dla bezdomnych M., oświadczeń PKPS, oświadczeń wnioskodawcy. Ponadto Kolegium zaznaczyło, iż organ I instancji zapewnił stronie czynny udział w niniejszym postępowaniu stosując się do wymogów art. 10 §1 Kpa i umożliwił przed wydaniem przedmiotowej decyzji wypowiedzenie się co do zebranego materiału dowodowego. W dniu [...] lutego 2016 r. zostało wystosowane zawiadomienie o zakończeniu postępowania w tej sprawie, natomiast [...] lutego 2016 r. odwołujący się poświadczył własnoręcznym podpisem, iż nie wnosi uwag co do zebranego materiału. Zdaniem Kolegium, zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do rozpoznania wniosku strony i podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania zasiłku celowego, natomiast kwota którą przyznano, być może nie zaspokaja wszystkich potrzeb strony, lecz organ ograniczony jest możliwościami finansowymi i musi uwzględniać potrzeby wszystkich osób podlegających opiece społecznej z danego terenu. W skardze do sądu A. S. zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 3 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, polegające na przyznaniu zasiłku celowego w wysokości nieodpowiedniej do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. Zdaniem skarżącego otrzymana pomoc nie ma rozmiaru odpowiedniego do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy, gdyż skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, dopiero próbującą samodzielnie rozpocząć życie po odbyciu kary pozbawienia wolności. Otrzymana kwota zasiłku celowego jest niewystarczająca zarówno ze względu na możliwości skarżącego, jak i ze względu na ceny artykułów, których zakup dla prowadzenia normalnej życiowej aktywności, jest niezbędny. Skarżący przyznał, że prawdą jest, iż przyznany zasiłek celowy przeznaczony jest tylko na częściową pomoc w zaspokojeniu podstawowych potrzeb skarżącego, jednak kwota [...]zł w porównaniu do obowiązujących cen potrzebnych artykułów, jest jego zdaniem rażąco niewystarczająca i nie stanowi realnego wsparcia. W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, ponieważ została ona podjęta zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego Sąd doszedł do przekonania, że jest ona zgodna z prawem. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Pomoc społeczna może zgodnie z art. 36 uops przybrać postać świadczenia pieniężnego, jak i niepieniężnego, a jednym z nich jest określony w art. 39 uops zasiłek celowy. Zgodnie z art. 39 ust. 1 uops w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu (ust. 2). Ponadto osobom bezdomnym i innym osobom nie mającym dochodu oraz możliwości uzyskania świadczeń na podstawie przepisów o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia może być przyznany zasiłek celowy na pokrycie części lub całości wydatków na świadczenia zdrowotne(ust. 3). Pozostaje poza sporem w rozpatrywanej sprawie fakt, że skarżący spełnia kryteria zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe uprawniające do objęcia pomocą społeczną w formie zasiłku celowego, natomiast w ocenie obu organów orzekających w sprawie, wysokość przyznanego stronie świadczenia jest adekwatna do możliwości finansowych ośrodka przyznającego pomoc społeczną, co jednakowoż kwestionuje skarżący. W punkcie wyjścia rozważań nad przedmiotem sporu Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, że w zakresie ustalenia sytuacji materialnej i życiowej skarżącego, organy orzekające postępowały zgodnie z art. 7 oraz 77 kpa, które nakazują organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przed wydaniem decyzji I instancji przeprowadzono ze skarżącym wywiad środowiskowy w dniu [...] lutego 2016 r. zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawnymi, a zawartych w nim ustaleń skarżący nie kwestionował. Materiał aktowy potwierdza, że skarżący znajduje się rzeczywiście w trudnej sytuacji materialnej spowodowanej głównie brakiem stałego źródła dochodów, czego również nie kwestionował organ. Wskazać jednak trzeba, że zarówno ustawa o pomocy społecznej, jak i wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze nie dają osobom nie posiadającym dochodów, podstawy do roszczenia o przyznanie zasiłku celowego w określonej wysokości. Z przepisów prawa regulujących tryb przyznawania zasiłku celowego wynika, że udzielając świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, organ kieruje się ogólnymi zasadami wyrażonymi w art. 2 i art. 3 uops tzn. dostosowywania rodzaju, formy i rozmiaru świadczeń do okoliczności konkretnej sprawy, jak również uwzględniania potrzeb osób korzystających z pomocy, jeżeli potrzeby te odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej. Również Konstytucja RP w art. 67 odsyła w zakresie swej regulacji do ustawodawstwa zwykłego, stanowiąc, że obywatel pozostający bez pracy nie z własnej woli i nie mający innych środków utrzymania ma prawo do zabezpieczenia społecznego, którego zakres i formy określa ustawa. Potwierdził to Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 marca 2002 r., sygn. akt III RN 141/01, w którym wyraził pogląd, że przepis art. 67 Konstytucji, który zapewnia każdemu prawo do zabezpieczenia społecznego w razie pozostawania bez pracy nie z własnej woli i nieposiadania innych środków utrzymania, jest raczej źródłem gwarancji, aniżeli praw, a tym samym spełnia rolę wzorca konstytucyjnego, określającego w sposób ogólny zakres i formy zabezpieczenia społecznego. Wzorzec ten znajduje materializację w uchwalanych ustawach - wyraźnie zresztą zapowiedzianych w art. 67 ust. 2 Konstytucji - w których ustawodawca zwykły konkretyzuje deklarację konstytucyjną, konstruując poszczególne prawa podmiotowe (roszczenia) oraz zapewniając ich egzekucję. W związku z tym prawa do pomocy społecznej nie można wywodzić z Konstytucji, muszą być spełnione warunki przewidziane w ustawie o pomocy społecznej. Przepisy wymienionych wyżej aktów prawnych nie określają wysokości należnego zasiłku celowego, który jest świadczeniem przyznawanym w ramach uznania administracyjnego. A to oznacza - jak już wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że sam fakt spełniania kryteriów ustawowych, nie oznacza automatycznego przyznania osobie zainteresowanej tego świadczenia i w wysokości zgodnej z jej oczekiwaniami. W tym zakresie kontrola legalności decyzji uznaniowych dokonywana przez sąd administracyjny ma z natury rzeczy ograniczony zakres, bowiem Sąd nie wnika w zasadność i celowość rozstrzygnięcia w niej zawartego, a jedynie sprawdza, czy decyzję podjął właściwy organ, czy decyzja ma oparcie w przepisach prawa materialnego, czy organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego, a więc czy decyzja nie nosi znamion dowolności oraz czy organ uzasadnił rozstrzygnięcie sprawy przesłankami odnoszącymi się do strony. Nie znaczy to jednak, że organ administracji może podejmować decyzje w sposób całkowicie dowolny - jest bowiem związany przepisami ustawy kodeks postępowania administracyjnego, w tym art. 7 i art. 77 kpa, jak również przepisami ustawy o pomocy społecznej, w tym art. 2 uops, według którego pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 uops, pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Z kolei według art. 3 ust. 3 uops, rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Przepisy te determinują sposób i zakres udzielania pomocy określonej w dalszych rozdziałach ustawy o pomocy społecznej, które stanowią szczegółową podstawę przyznawania określonych w ustawie świadczeń, w tym również zasiłku celowego. Konkludując, sam fakt spełnienia kryteriów ustawowych nie oznacza automatycznego przyznania osobie zainteresowanej świadczenia w wysokości zgodnej z jej oczekiwaniami. Jednakże nie można pomijać tego, że potrzeby osób korzystających z pomocy społecznej powinny być oceniane i uwzględniane również w kontekście możliwości organu pomocy społecznej, o czym stanowi dalej przepis art. 3 ust. 4 uops. Odnosząc się do tej istotnej – z punktu widzenia wysokości świadczenia pieniężnego – kwestii organ I instancji zacytował przepis art. 3 ust. 1 i 4 uops i wskazał, że rozmiar i forma świadczenia z uwagi na ograniczone środki nie mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. W uzasadnieniu decyzji organ administracji wyjaśnił także, że na zasiłki celowe z przyznanego przez miasto budżetu na rok 2016 realizuje potrzeby takie jak: żywność, opłaty obligatoryjne (czynsz, energia, gaz), odzież, obuwie, opał, leki i inne wskazywane przez świadczeniobiorców. Na wypłatę świadczeń ROPS "F." przeznaczył w miesiącu styczniu 2016 r. kwotę [...]zł i objął pomocą 98 osób i rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji materialno-bytowej, przyznano 124 świadczenia, a średnia kwota zasiłku celowego wyniosła [...] zł. W związku z tym organom orzekającym w sprawie nie można było zarzucić naruszenia art. 7 i art. 77 kpa w zakresie o jakim mowa wyżej. Niezależnie od tego organy obu instancji nie naruszyły również art. 107 § 3 kpa, określającego wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji administracyjnej. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie organy decyzyjne nie uchybiły powyższym zasadom, a wydane przez nie decyzje w niczym nie naruszają zarówno prawa materialnego, będącego podstawą rozstrzygnięcia wniosku, jak również przepisów procedury administracyjnej. Organy w sposób prawidłowy wyjaśniły stan faktyczny sprawy i trafnie oceniły sytuację prawną skarżącego, a w wydanych w sprawie decyzjach wyczerpująco uzasadniły wybór rozstrzygnięcia sprawy. Zważyć należy, że organy pomocy społecznej działają w oparciu o środki finansowe, których wysokość jest ściśle określona i muszą realizować swoje ustawowe cele w określonych granicach. To zaś wymaga oceny możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych osób uprawnionych do świadczeń. Wobec ograniczonych możliwości finansowych pomocy społecznej, świadczenia powinny być rozdzielane proporcjonalnie na wszystkich potrzebujących, a w pierwszej kolejności zaspokajane są najbardziej pilne potrzeby. Z akt sprawy wynika, że ze względu na znaczną liczbę osób i rodzin korzystających z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej, zasiłki celowe przyznawane są tylko na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych, do których zakwalifikowano: żywność, opłaty obligatoryjne (czynsz, energia, gaz), odzież, obuwie, opał, leki. Na pozostałe potrzeby pomoc jest udzielana wyjątkowo. Z przedstawionych przez organ pomocy społecznej analiz wynika jednoznacznie, iż organ ten musi bardzo rozważnie dysponować pozostałymi na bieżący rok środkami pieniężnymi, by móc zabezpieczyć podstawowe potrzeby wszystkich potrzebujących i by środki te wystarczyły na cały rok, zwłaszcza na okresy, w których wydatki na realizację zasiłków celowych są znacznie wyższe, tj. w okresie jesienno-zimowym. Mając na uwadze ilość złożonych podań o przyznanie pomocy oraz fakt, iż skarżący przebywając w Centrum Pomocy dla B. M. jak już wyżej podano ma zaspokojone wszystkie niezbędne potrzeby bytowe, w tym całodobowe wyżywienie, środki higieny osobistej, w miarę możliwości również odzież, obuwie i bieliznę osobistą, słusznie zadecydowano o przyznaniu skarżącemu świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego w kwocie [...]zł jednorazowo z przeznaczeniem na częściowe pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem i zabezpieczeniem niezbędnych potrzeb bytowych. Odnotowania wymaga także i to, że strona zgromadziła na koncie kwotę [...]zł i w świetle powyższego organ I instancji przyznał skarżącemu zasiłek celowy w wysokości [...] zł udzielając dodatkowego wsparcia, wskazując jednocześnie, że w celu poprawy swojej sytuacji materialno-bytowej, powinien ubiegać się o uczestnictwo w pracach społecznie użytecznych organizowanych przez PUP i indywidualnym programie zatrudnienia socjalnego Centrum Integracji Społecznej w B.. Reasumując, stwierdzić należy że w niniejszej sprawie organy trafnie uznały i należycie uzasadniły swoje stanowisko o przyznaniu skarżącemu świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego w kwocie [...]zł jednorazowo z przeznaczeniem na częściowe pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem i zabezpieczeniem niezbędnych potrzeb bytowych. Skoro zatem wydane w sprawie decyzje w niczym nie naruszają prawa, skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).