II SA/Bd 1088/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jarosław Wichrowski sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego Bydgoszcz-Południe w Bydgoszczy na uchwały Rady Miejskiej w Solcu Kujawskim z dnia 3 czerwca 2022 r. nr uchwała XLVII/350/22 w przedmiocie zmiany uchwały dotyczącej ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika ochotniczej straży pożarnej postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z dnia 30 września 2022 r. Prokurator Rejonowy Bydgoszcz-Południe w Bydgoszczy zaskarżył w całości uchwałę Rady Miejskiej w Solcu Kujawskim z dnia 3 czerwca 2022 r. nr XLVII/350/22 w sprawie zmiany uchwały w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika Ochotniczej Straży Pożarnej w Solcu Kujawskim uczestniczącego w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu (Dz.Urz. Woj. Kuj-Pom z 2022 r. poz. 3058, dalej powoływaną jako "uchwała zmieniająca"), zarzucając jej rażące naruszenie prawa, tj. : a) art. 7 i art. 94 Konstytucji RP w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach pożarnych poprzez niewypełnienie zawartej tam delegacji ustawowej w ten sposób, że w § 1 pkt 1 zmieniono treść § 1 pkt 1 uchwały Rady Miejskiej w Solcu Kujawskim z dnia 18 lutego 2022 r. Nr XLI/320/22 w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika Ochotniczej Straży Pożarnej w Solcu Kujawskim uczestniczącego w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu, w ten sposób, że określono podwyższoną stawkę, używając jednak sformułowania "za każdą rozpoczętą godzinę", nie wskazując – wbrew ustawie – od kiedy ta godzina zaczyna być liczona; b) art. 7 i art. 94 Konstytucji RP w zw. z art. 15 ust. 2 u.o.s.p. w zw. z art. 30 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, poprzez przekroczenie delegacji ustawowej w ten sposób, że w zaskarżonej uchwale powierzono jej wykonanie Burmistrzowi Solca Kujawskiego, do czego organ uchwałodawczy nie był uprawniony na podstawie przepisu delegującego, zaś obowiązek wykonywania uchwał rady gminy spoczywa na wójcie na mocy art. 30 ust. 1 u.s.g. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na bezzasadność podniesionych zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd opowiada się przy tym za szerokim interpretowaniem użytego w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodzącym poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego powinna być bowiem analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu (por. M. Niezgódka-Medek (w:), B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). Należy zatem uznać, że ekonomika procesowa oraz względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie istnienia nadal nie rozstrzygniętej ostatecznym orzeczeniem Sądu kwestii mogącej mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Sądowi w niniejszym składzie z urzędu wiadome jest, że w dniu 10 stycznia 2023 r. w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Bd 1060/22 tut. Sąd wydał wyrok stwierdzający nieważność uchwały Rady Miejskiej w Solcu Kujawskim z dnia 18 lutego 2022 r. Nr XLI/320/22 w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika Ochotniczej Straży Pożarnej w Solcu Kujawskim uczestniczącego w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu w brzmieniu nadanym uchwałą zmieniającą, stanowiącą przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie. Powyższy wyrok nie jest prawomocny. Skoro zatem przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała z dnia 3 czerwca 2022 r. nr XXII/456/19, która jest de facto uchwałą zmieniającą w stosunku do uchwały z dnia 18 lutego 2022 r., której to nieważność stwierdzono w ww. wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 10 stycznia 2023 r. w sprawie o sygn. akt. II SA/Bd 1060/22, to tym samym stwierdzić należy, że prawomocne rozstrzygnięcie powyższej sprawy będzie mieć wpływ na wynik niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Stwierdzenie nieważności w całości uchwały z dnia 18 lutego 2022 r., w opinii składu orzekającego, pociąga za sobą bowiem daleko idące skutki w postaci utraty bytu prawnego uchwały zmieniającej. Z treści uchwały zmieniającej, stanowiącej przedmiot niniejszej sprawy, w żaden sposób nie można bowiem wywnioskować, że mogłaby ona istnieć w obrocie prawnym samodzielnie, wręcz przeciwnie – odwołuje się ona wprost do uchwały "pierwotnej", jedynie zmieniając jej brzmienie, pozostaje z nią w ścisłym związku. W związku z tym, wyeliminowanie z obrotu prawnego uchwały z dnia 18 lutego 2022 r. wyrokiem Sądu z dnia 10 stycznia 2023 r. ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i celowym czyni zawieszenie postępowania przed Sądem do czasu uprawomocnienia się wyroku wydanego w sprawie II SA/Bd 1060/22. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.