II SA/Bd 1025/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w upadłości układowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec uznania substancji za produkt uboczny postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz strony skarżącej kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia 25 lipca 2016 r. spółka [...] Sp. z o.o. w upadłości układowej, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec uznania substancji za produkt uboczny. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2016r. zobowiązano pełnomocnika skarżącej do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. W wezwaniu wyznaczono termin 7 dni na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz pouczono o rygorze odrzucenia skargi w razie niewykonania wezwania. Wezwanie zostało wysłane na adres kancelarii oraz doręczone w dniu 14 września 2016 r. W zakreślonym terminie zostało nadesłane jedynie pełnomocnictwo takie samo, jakie zostało złożone wraz ze skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie: "P.p.s.a.") osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku spółek kapitałowych, do których zalicza się spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, dokumentem, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Przepis art. 35 § 2 zd. 1 P.p.s.a. stanowi, że pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Stosownie do art. 37 § 1 zd. 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt badanej sprawy wywiedziona przez pełnomocnika skarżącej – radcę prawnego skarga zawierała braki formalne, albowiem nie dołączono do niej aktualnego odpisu z KRS. W związku z tym Sąd wezwał, na adres wskazany w skardze, pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Wezwanie zostało wysłane na adres kancelarii oraz doręczone w dniu 14 września 2016 r. Pełnomocnik strony skarżącej, w zakreślonym przez Sąd terminie, nie usunął braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (tj. wyciągu z KRS-u), co ma pierwszorzędne znaczenie dla oceny dopuszczalności skargi (a mianowicie czy skarga została złożona przez osobę aktualnie uprawnioną do działania w imieniu spółki [...] Sp. z o.o. w upadłości układowej). Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej przez skarżącą spółkę skargi. Trzeba przy tym zaznaczyć, że odrzucenie skargi w takiej sytuacji jest rygorem obligatoryjnym, od którego ustawodawca nie przewidział wyjątków. Niewykonanie przez pełnomocnika wezwania Sądu obciąża zatem skarżącego – mocodawcę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 465/10, opubl. w zbiorze orzeczeń Lex pod nr 643409). W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 i w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.