II SA/Bd 1013/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 marca 2023 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów oddala skargę.

II SA/Bd 1013/22 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., znak: [...], Starosta [...] cofnął R. P. (dalej: skarżący) uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów o numerze [...]. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] maja 2019 r., sygn. akt II K [...], skarżący – jako osoba uprawniona do wykonywania badań technicznych pojazdów – został uznany winnym wykonania w dniu [...] kwietnia 2017 r. badania technicznego pojazdu marki Peugeot o nr. rej. [...] i nr. VIN [...] z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu w postaci zbiornika LPG, bez wymaganych dokumentów wystawionych przez właściwy organ dozoru technicznego stwierdzających sprawność przedmiotowego urządzenia. Organ wyjaśnił, że stosownie do art. 81 ust. 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 988 z późn. zm. – dalej "p.r.d.") badanie techniczne pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu może być przeprowadzone po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego. Organ powołał się także na § 6 ust. 7 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 776 z późn. zm. – dalej "rozporządzenie w sprawie badań technicznych") zgodnie z którym w przypadku badania technicznego pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym, o którym mowa w art. 81 ust. 12 ustawy, uprawniony diagnosta w rejestrze zamieszcza informacje o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji, podając numer i datę wystawienia protokołu oraz decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego. Organ podkreślił, iż jest związany prawomocnym orzeczeniem Sądu Rejonowego w [...], wobec czego w świetle powyższych przepisów, a także art. 84 ust. 3 p.r.d. należało cofnąć skarżącemu uprawnienia diagnosty. Na powyższą decyzję skarżący wniósł odwołanie, w którym przyznał, że wykonał badanie techniczne bez odpowiedniego poświadczenia dla zbiornika na gaz, jednak numer zbiornika i datę produkcji odczytał z butli i według jego obliczeń zbiornik na gaz mógł być eksploatowany do 2021 r. Podkreślił ponadto, że jego uchybienie nie wpłynęło na bezpieczeństwo kogokolwiek, zaś on czuje się kompetentnym i rzetelnym diagnostą, a jego przewinienie jest pierwszym, za które został pociągnięty do odpowiedzialności podczas jego 35-letniej praktyki. Skarżący wskazał także, że Sąd Rejonowy w [...] nie uznał za właściwe odebranie mu uprawnienia do wykonywania badań technicznych, wobec czego odebranie mu tych uprawnień jest działaniem nieadekwatnym i zbyt rygorystycznym w stosunku do szkodliwości jego czynu. W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2022 r., znak: [...], utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy wyjaśnił, że przeprowadzenie badania technicznego pojazdu wyposażonego w instalację LPG jest uzależnione od jednoczesnego przedłożenia dokumentu wydanego przez Transportowy Dozór Techniczny, stwierdzający sprawność tej instalacji. Natomiast diagnosta ma obowiązek weryfikować ten dokument pod względem autentyczności, kompletności i czy potwierdza on sprawność badanego urządzenia, a jeśli tego nie zrobi, to naraża się na odpowiedzialność administracyjnoprawną. Organ wskazał, że skarżący wydając zaświadczenie nie dysponował protokołem z badania technicznego zbiornika na gaz, ani decyzją zezwalającą na jego eksploatację, zaś obowiązku weryfikacji takiej decyzji nie wyłącza ustalenie, że urządzenie posiadało homologację wystawioną przez sprzedawcę. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc o umorzenie postępowania administracyjnego lub ewentualne przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżący zarzucił organom, że wydając swoje rozstrzygnięcia kierowały się wyrokiem Sądu Rejonowego w [...], którym Sąd uznał skarżącego winnym, jednak jednocześnie nie wskazał na konieczność pozbawienia go uprawnień diagnosty, ani nie wskazał, aby czyn ten był zagrożeniem dla porządku prawnego lub bezpieczeństwa ruchu drogowego. W ocenie skarżącego przeprowadzone przez niego badanie nie wywołało dla nikogo negatywnych skutków i nikt nie ucierpiał przez jego uchybienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podkreślając, że przepisy stanowiące podstawę do cofnięcia uprawnień do badania pojazdów nie uzależniają tego cofnięcia od okoliczności, czy uchybienie miało wpływ na bezpieczeństwo i jakiej wagi było to uchybienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, że skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – dalej "p.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku, nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym w niniejszej sprawie został zgłoszony przez organ administracji w odpowiedzi na skargę, natomiast skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2023 r. wyraził na to zgodę. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa. Kontrolując zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego zgodnie z wyżej wskazanymi kryteriami, należało uznać, że odpowiada ona prawu. Przedmiotem postępowania w sprawie jest ocena prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...] sierpnia 2022 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2021 r., którą cofnął skarżącemu uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów o numerze [...]. W pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że – jak wynika z akt sprawy – skarżący jako diagnosta uprawniony do wykonywania badań technicznych pojazdów w dniu [...] kwietnia 2017 r. wystawił zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu marki Peugeot nr rej. [...] i nr VIN [...] wyposażonego w zbiornik na gaz, pomimo że nie zostały mu przedłożone dokumenty stwierdzające sprawność tego zbiornika wystawione przez właściwy organ dozoru technicznego. Okoliczność ta została stwierdzona prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] maja 2019 r. w sprawie o sygn. akt II K [...]. Stosownie do art. 83b ust. 1 p.r.d. nadzór nad stacjami kontroli pojazdów sprawuje starosta. Sąd Rejonowy w [...] doręczył Staroście Aleksandrowskiemu ww. prawomocny wyrok jako właściwemu organowi nadzoru nad stacją kontroli pojazdu, w której skarżący dokonał przedmiotowego badania technicznego. Zgodnie z art. 83b ust. 2 p.r.d. w ramach wykonywanego nadzoru starosta co najmniej raz w roku przeprowadza kontrolę stacji kontroli pojazdów w zakresie: a) zgodności stacji z wymaganiami, o których mowa w art. 83 ust. 3, b) prawidłowości wykonywania badań technicznych pojazdów, c) prawidłowości prowadzenia wymaganej dokumentacji. Z uwagi na nieprawidłowości wynikające z doręczonego organowi I instancji orzeczenia Sądu Rejonowego Starosta [...] w ramach swoich kompetencji przeprowadził kontrolę stacji kontroli pojazdu, w której skarżący dokonał przedmiotowego badania technicznego, m.in. w zakresie prawidłowości wykonywania badań technicznych pojazdów i prawidłowości prowadzenia wymaganej dokumentacji. W wyniku kontroli organ I instancji uznał, że zaświadczenie wydane przez skarżącego dotyczące pojazdu marki Peugeot nr rej. [...] było niezgodne z przepisami. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 81 ust. 12 p.r.d. badanie techniczne pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu może być przeprowadzone po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego. Stosownie do § 6 ust. 7 rozporządzenia w sprawie badań technicznych w przypadku badania technicznego pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym, o którym mowa w art. 81 ust. 12 ustawy, uprawniony diagnosta w rejestrze zamieszcza informacje o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji, podając numer i datę wystawienia protokołu oraz decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego. Natomiast w myśl § 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu (Dz. U. poz. 1468 – dalej "rozporządzenie w sprawie urządzeń technicznych") dozorowi technicznemu podlegają m.in. zbiorniki na gaz skroplony lub sprężony, służące do zasilania silników spalinowych w pojazdach. Mając na względzie powyżej przytoczone przepisy nie ulega wątpliwości, że zbiorniki na gaz służące do zasilania silników spalinowych w pojazdach podlegają dozorowi technicznemu. W przypadku badań technicznych pojazdów z zamontowanym tego typu zbiornikiem, diagnosta może je przeprowadzić po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność zbiornika na gaz. Następnie diagnosta w rejestrze zamieścić powinien informacje o dopuszczeniu takiego zbiornika do eksploatacji, podając numer i datę wystawienia protokołu oraz decyzji dopuszczającej to urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego. Jak wynika z akt sprawy administracyjnej skarżący w niniejszej sprawie wystawił zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu posiadającego zbiornik na gaz służący do zasilania silnika spalinowego pomimo że nie zostały mu przedłożone dokumenty stwierdzające sprawność zbiornika na gaz wystawione przez właściwy organ dozoru technicznego. Sąd w niniejszym składzie zgadza się ze stanowiskiem organów, że z uwagi na wydanie przez skarżącego zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu posiadającego zbiornik na gaz służący do zasilania silnika spalinowego bez przedłożenia dokumentów stwierdzających sprawność tego zbiornika wystawionych przez właściwy organ dozoru technicznego stanowi naruszenie przepisu art. 81 ust. 12 p.r.d. W związku z powyższym, organ I instancji z uwagi na wydanie przez skarżącego zaświadczenia niezgodnie z przepisami prawidłowo cofnął skarżącemu uprawnienia diagnosty na podstawie art. 84 ust. 3 p.r.d., który to przepis stanowi, że starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83b ust. 2 pkt 1, stwierdzono: 1) przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania; 2) wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że przeprowadzone przez niego badanie nie wywołało dla nikogo negatywnych skutków wskazać należy, że ustawodawca w art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy p.r.d. nie przyznaje organowi kompetencji do badania umyślności czynu, istotności czy "ciężaru" popełnionego uchybienia. Analiza treści art. 84 ust. 3 p.r.d. prowadzi do wniosku, że odpowiedzialność diagnosty za stwierdzone naruszenia ma charakter zobiektywizowany, co oznacza, że poniesienie przez niego odpowiedzialności oparte jest wyłącznie na przypisaniu sprawcy naruszenia przepisów prawa administracyjnego. Natomiast strona podmiotowa czynu, czyli stopień zawinienia sprawcy czy jego motywacje, pozostają bez znaczenia, gdyż przy określeniu konsekwencji tego naruszenia żaden przepis ustawy nie uwzględnia okoliczności leżących po stronie sprawcy naruszenia (vide: wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2022 r., sygn. akt II GSK 305/19). Reasumując, Starosta [...] prawidłowo ocenił, że skarżący naruszył przepis art. 81 ust. 12 p.r.d. dokonując badania technicznego pojazdu z zamontowanym zbiornikiem na gaz pomimo że nie został mu przedłożony dokument wydany przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzający sprawność urządzenia technicznego. Powyższa okoliczność świadczy o wydaniu przez skarżącego zaświadczenia niezgodnie z przepisami, co uprawniało organ nadzoru do cofnięcia diagnoście uprawnień do wykonywania badań technicznych w myśl art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d. Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.