II OZ 996/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia A. z siedzibą w miejscowości B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 812/17 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi Stowarzyszenia A. z siedzibą w miejscowości B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydanym na posiedzeniu niejawnym wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 812/17 oddalił skargę Stowarzyszenia A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy. Pismem z dnia 7 maja 2018 r. skarżące Stowarzyszenie wystąpiło z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku i jego doręczenie z uzasadnieniem. Zarządzeniem z dnia 30 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 812/17 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał Stowarzyszenie A. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzony i doręczony na wniosek odpis orzeczenia z uzasadnieniem, w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia przedmiotowego wezwania, pod rygorem ściągnięcia. Wysokość opłaty kancelaryjnej ustalona została stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192, dalej: rozporządzenie). Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosło skarżące Stowarzyszenie zarzucając żądanie opłaty nie adekwatnej do poniesionych przez Sąd nakładów, a także podważenie zaufania obywateli do władzy. Ponadto Stowarzyszenie wniosło o zwolnienie z przedmiotowej opłaty. Stowarzyszenie podniosło, że Sąd rozdzielił złożone w jednym piśmie skargi na kilka postanowień SKO w Gdańsku i zarejestrował je pod odrębnymi numerami. Następnie Sąd wydał wyroki, których sentencje i uzasadnienia są niemal identyczne. Tak więc, w ocenie Stowarzyszenia, żądana opłata jest wygórowana i nie ma najmniejszego uzasadnienia w rzeczywistym nakładzie pracy sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej: "P.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 P.p.s.a.), zaś poprzez opłaty sądowe rozumieć należy wpisy oraz opłaty kancelaryjne (art. 212 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 234 § 2 P.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. W myśl zaś art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Stowarzyszenia A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku po rozpoznaniu jej w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Wyjaśnić należy, że ustawodawca nie przewidział specjalnej procedury w sprawach rozpoznawanych w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Zatem zastosowanie do spraw wydanych w tym trybie mają przepisy ogólne. Skoro zatem stronie skarżącej przesłana została sentencja wyroku, a następnie w związku z jej wnioskiem, złożonym w ustawowym terminie, sporządzono i przesłano jej uzasadnienie przedmiotowego wyroku, to zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, Sąd wezwał Stowarzyszenie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od sporządzonego na jego wniosek uzasadnienia wyroku. Wysokość opłaty została określona prawidłowo, stosownie do § 2 rozporządzenia, zgodnie z którym opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. Zauważyć także należy, że w obowiązujących przepisach prawa brak jest jakiejkolwiek możliwości miarkowania wysokości opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem z uwagi na nakład pracy poniesiony przez Sąd przy sporządzaniu uzasadnienia. Ponadto wskazać należy, że obowiązku uiszczania kosztów sądowych, w tym również opłaty kancelaryjnej, nie mają jedynie podmioty ustawowo zwolnione od kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.), do których skarżące Stowarzyszenie nie należy lub te, które uzyskały prawo pomocy obejmujące takie zwolnienie (art. 241 - 245 P.p.s.a.). Tymczasem w niniejszej sprawie starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 14 czerwca 2018 r., utrzymanym w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 25 lipca 2018 r., odmówił skarżącemu Stowarzyszeniu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. A zatem w niniejszej sprawie brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, skoro wydane ono zostało we właściwym trybie, a wysokość wskazanej w zarządzeniu opłaty jest zgodna z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.