Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II OZ 975/26

Postanowienie NSA z 29 września 2026 r., II OZ 975/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
29 września 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 29 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 lipca 2026 r. sygn. akt II SAB/Rz 64/26 w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w sprawie ze skargi I.Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ropczycach w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 13 lipca 2026 r., sygn. akt II SAB/Rz 64/26, sprostował oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 czerwca 2026 r. sygn. akt II SAB/Rz 64/26 w ten sposób, że na stronie drugiej uzasadnienia wyroku, w wierszu 25 od góry, w miejsce słów: "w stanie odkrytym", wpisał "w stanie zakrytym". Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, uzasadnienie przedmiotowego wyroku zawierało omyłkowe stwierdzenie, iż Skarżąca wskazywała na dokonanie odbioru przyłącza kanalizacji w stanie odkrytym, podczas gdy odnosiła się ona do braku odbioru przyłącza dokonanego w stanie odkrytym. W ocenie Sądu Wojewódzkiego przedmiotowa kwestia nie była jednak istotna w sprawie dotyczącej bezczynności organu i stanowiła rodzaj omyłki pisarskiej mogącej polegać sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej: "P.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła I.Z., wskazując, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany ustaleń faktycznych lub prawnych, natomiast w jej ocenie poprawiony błąd nie miał charakteru technicznego, lecz merytoryczny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 P.p.s.a.). Wskazać należy, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być więc wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym w doktrynie podkreśla się, że chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Błąd pisarski natomiast to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy zaś to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w przepisie art. 156 § 1 P.p.s.a. jest "inna oczywista omyłka’, które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. Wszystkie opisane w art. 156 P.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. wyrok NSA z dnia 14 lipca 2020 r., sygn. I OSK 728/19, LEX nr 3042655). Oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i jednoznacznie wynika z zestawienia materiału zawartego w aktach sprawy z treścią wyroku. Podkreślenia przy tym wymaga, że sprostowanie wspomnianych błędów nie może prowadzić do zmiany bądź uchylenia orzeczenia (por. wyroki NSA z dnia 11 września 2024 r., sygn. akt II OSK 2628/21, LEX nr 3763000, czy z dnia 28 maja 2025 r., sygn. akt I OSK 1396/24, LEX nr 3876544), gdyż oznaczałoby to, że stwierdzona wada miała istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem mogła stanowić podstawę zarzutu skargi kasacyjnej. W konsekwencji powyższych wywodów przyjąć zatem należy, że niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, które podlegają sprostowaniu, nie mogą mieć waloru błędów mogących stanowić podstawę do formułowania zarzutów kasacyjnych. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 13 lipca 2026 r. sprostował oczywistą omyłkę dostrzeżoną w uzasadnieniu wyroku tego Sądu z dnia 10 czerwca 2026 r., polegającą na nieprecyzyjnym przytoczeniu stanowiska skarżącej zawartego w treści skargi na bezczynność rozpoznawanej w niniejszej sprawie. Wbrew stanowisku skarżącej, błąd ten miał niewątpliwie charakter oczywistej omyłki pisarskiej w rozumieniu art. 156 P.p.s.a. Dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jego sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Podkreślić bowiem należy, że błąd ten zawarty był w części uzasadnienia wyroku opisującej dotychczasowy przebieg postępowania, w tym stanowisko skarżącej, nie zaś zawierającej rozważania Sądu Wojewódzkiego, które odnosiły się do zupełnie innego problemu. Skarżąca w swojej argumentacji pomija bowiem kluczowy dla zasadności jej stanowiska fakt, iż niniejsza sprawa dotyczyła jej skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ropczycach w udostępnieniu dokumentacji przyłącza kanalizacyjnego i Sąd pierwszej instancji w ogóle nie oceniał legalności dopuszczenia przyłącza do użytkowania, stąd ewentualna kwestia dotycząca ustalenia, czy odbiór przyłącza nastąpił w stanie zakrytym, czy odkrytym, pozostaje bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. Nie sposób zatem stwierdzić, że sprostowanie omawianej omyłki pisarskiej zawartej w uzasadnieniu wyroku w jakikolwiek sposób ingerowało w jego treść. Omawiany błąd prawidłowo został zatem uznany za ten rodzaj oczywistej omyłki, który podlega sprostowaniu. O oczywistości tego błędu świadczy łatwość jego wykrycia przez porównanie spornej części uzasadnienia wyroku ze stanowiskiem skarżącej zawartym na drugiej stronie skargi. Z treści uzasadnienia wyroku wynika natomiast, że Sąd pierwszej instancji szczegółowo przeanalizował i przedstawił dotychczas podejmowane przez skarżącą czynności związane z próbą likwidacji spornego przyłącza kanalizacyjnego, dlatego też błędne streszczenie jej stanowiska, co nastąpiło poprzez wskazanie, że kwestionowała ona dokonanie odbioru przyłącza w stanie "odkrytym" zamiast "zakrytym", nastąpiło na skutek błędu, nie zaś intencjonalnie. Nadmienić należy również, że zapadły w sprawie wyrok jest prawomocny, dlatego podniesione w zażaleniu zarzuty dotyczące niewłaściwego trybu rozpoznania sprawy przez Sąd Wojewódzki, jako nieodnoszące się do prawidłowości sprostowania wyroku, nie prowadzą do wzruszenia zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.

Informacje o sprawie

Data wpływu
14 sierpnia 2026
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Sędziowie
Małgorzata Masternak - Kubiak /przewodniczący sprawozdawca/

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny