II OZ 97/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Po 939/21 odrzucające skargę B. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 4 października 2021 r. nr ... w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 20 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Po 939/21 na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., odrzucił skargę B. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 4 października 2021 r., nr ... w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 29 października 2021 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., którym odmówiono wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną tego organu z dnia 26 czerwca 2019 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wraz z wniesieniem skargi uiszczono kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 grudnia 2021 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi pocztowemu skarżącej D. D. w dniu 20 grudnia 2021 r. Termin do uiszczenie uzupełniającej części wpisu od skargi upływał skarżącej z dniem 27 grudnia 2021 r. W wymienionym terminie skarżąca nie uiściła uzupełniającej części wpisu od skargi. W tym stanie rzeczy, wobec nieopłacenia w wyznaczonym terminie wpisu skargi w prawidłowej wysokości, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd Wojewódzki skargę odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła B. G. wskazując, że dopłatę od wpisu sądowego uiściła 30 stycznia 2022r. Jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu wskazując, że z powodu pogorszenia stanu zdrowia (kłopoty z pamięcią) nie wykonała w terminie wezwania o dopłatę wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Wysokość oraz szczególne zasady pobierania wpisu określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 535). W myśl § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpis od skargi na postanowienie wynosi 200 zł, zatem zasadnie Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, skoro skarżąca wraz z wniesieniem skargi uiściła kwotę 100 zł. W wypadku nieuzupełnienia braków fiskalnych w wyznaczonym terminie po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Skarżąca w zażaleniu nie zakwestionowała stanowiska Sądu pierwszej instancji, że mimo wezwania nie uzupełniła wpisu sądowego. Nadto podane przez skarżącą okoliczności dotyczące złego stanu zdrowia będą oceniane przy rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu. Konkludując brak właściwych działań ze strony skarżącej, a w konsekwencji nieuzupełnienie braków fiskalnych skargi uzasadniało jej odrzucenie o czym prawidłowo orzekł Sąd Wojewódzki w zaskarżonym postanowieniu. Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.