II OZ 968/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 385/18 o odrzuceniu skargi M.S. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 385/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.S. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż wyżej wymieniona wniosła skargę na powyższe postanowienie. W związku z tym, na mocy zarządzenia z dnia 1 lutego 2018 r. została wezwana do uzupełnienia braków fiskalnych pisma i uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W ocenie Sądu wniesioną skargę, z powodu nieuiszczenia wpisu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a.". należało odrzucić. Dalej Sąd wskazał, iż z analizy akt sądowych sprawy wynika, że korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została skierowana na adres strony skarżącej podany w skardze. Przesyłka powróciła po dwukrotnym awizowaniu do tut. Sądu, wobec czego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 6 lutego 2018 r. pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (art. 73 § 4 p.p.s.a.) w dniu 22 lutego 2018 r. Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego przypadał zatem na dzień 1 marca 2018 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 2 marca 2018 r. nie została uiszczona kwota należna z tytułu wpisu sądowego od skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, podnosząc że niezwłocznie uzupełniła opłatę i wnosi o rozpatrzenie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do normy art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jednakże skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżąca nie kwestionuje, że nie uiściła wpisu od skargi w terminie otwartym do jego wniesienia. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu został skarżącej doręczony w trybie tzw. "awizo". Korespondencja została uznana za doręczoną z dniem 22 lutego 2018 r., a więc termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 1 marca 2018 r. Po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi skarżąca uiściła wpis w dniu 6 kwietnia 2018 r., jednakże dokonanie tej czynności już po terminie o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. należy uznać za bezskuteczne. Tym samym zażalenie nie mogło skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Na marginesie w tej sprawie należy informacyjnie zauważyć, że zarządzenie Przewodniczącego z dnia 1 lutego 2018 r. dotyczyło również uzupełnienia braków formalnych skargi (tj. złożenia 3 odpisów skargi potwierdzonych za zgodność z oryginałem) i ten brak nie został także uzupełniony w wyznaczonym terminie. Ta okoliczność winna zostać uwzględniona w motywach postanowienia odrzucającego przedmiotową skargę, czego jednak nie uczyniono. Mimo, iż przesłanka ta nie została wskazana w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, potwierdza ona jedynie fakt prawidłowości, co do zasady, wydanego przez Sąd pierwszej instancji postanowienia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.