II OZ 954/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 27 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia N. S. C. & E. E. Kft. sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 1828/16 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi N. S. C. & E. E. Kft. sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 30 maja 2016 r. nr .... w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2016 r., IV SA/Wa 1828/16 na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) wezwano pełnomocnika strony skarżącej N. S. C. & E. E. Kft. sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, zw. dalej GIOŚ, z dnia 30 maja 2016 r. w kwocie 70 827 zł., stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W zarządzeniu wskazano również, że wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie spółka N. S. C. & E. E. Kft. Sp. z o. o. Oddział w Polsce z siedzibą w W. złożyła zażalenie, zaskarżając je w części określającej wysokość zobowiązania dla Spółki w kwocie 363 911 zł, wskazując na naruszenie art. 231 w związku z art. 215 i art. 216 p.p.s.a. polegające na uznaniu, że wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie nie jest tożsama jedynie ze sporną wysokością określonego Spółce zobowiązania w opłacie za brak sieci za 2006 r. Biorąc pod uwagę powyższe wniosła o zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez określenie wpisu w kwocie 3 640 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że kwestię kosztów postępowania przed sądami administracyjnymi reguluje dział V ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wydane na podstawie dyspozycji art. 233 tejże ustawy, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Rozporządzenie powyższe w § 1 pkt 4 stanowi, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi, w przypadku przedmiotu sporu przekraczającego 100.000 zł - 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Zgodnie z przepisem art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach należny jest natomiast wpis stały. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że właściwie to charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a ściślej to, czy przedmiot skargi wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, będzie przesądzał o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić (zob. S. Babiarz, P. Zaborniak, Wpis stały i wpis stosunkowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Sądowy z 2005, nr 5, s 161-162). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się również, że wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi przy tym wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt I FZ 239/08, LEX nr 493823). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi była decyzja GIOŚ, którą organ utrzymał w mocy decyzję GIOŚ z 20 kwietnia 2016r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci za rok 2006r. w kwocie 363 911 zł oraz określenia wysokości nadpłaty w opłacie za brak sieci za 2006r. w kwocie 6 718 777 zł. W zażaleniu Spółka wyjaśnia, że nie kwestionuje ona wysokości określonej spółce nadpłaty w opłacie za brak sieci za 2006 r. (tzn. nie kwestionuje, iż kwota ta jest jej należna), lecz jedynie wysokość zobowiązania w kwocie 363 911 zł. Następnie wskazała, że Spółka kwestionuje decyzję w całości, uznając, że (i) w ogóle nie powinna ona określać wysokości nadpłaty i (ii) spółce przysługuje nadpłata w kwocie wyższej niż wynikająca z decyzji. Zdaniem Spółki wysokość określonej decyzją nadpłaty jest więc między stronami bezsporna - kwota ta jest spółce należna i została zwrócona na jej rachunek bankowy. W uchwale 7 sędziów z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. W związku z powyższym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ustalając w przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu sporu, należy pominąć wysokość nadpłaty w kwocie 6 718 777 zł., gdyż w rzeczywistości nie jest ona sporna. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji ----------------------- 1