II OZ 940/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2025 r. sygn. akt IV SA/Wr 114/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. D. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 30 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2025 r. sygn. akt IV SA/Wr 114/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę K. D. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 30 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że pismem z 13 lutego 2025 r. K. D. wniósł skargę na ww. postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Skarżący został wezwany o uiszczenie wpisu sądowego od tej skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu na adres podany w skardze w dniu 31 marca 2025 r. Skarżący nie uiścił wspomnianego wpisu. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę. Zażaleniem K. D. zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i przyjęcie skargi do rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że uchybienie terminowi do wniesienia opłaty nastąpiło bez winy skarżącego na skutek zagubienia korespondencji z sądu podczas prac remontowych w jego domu. Jednocześnie skarżący zwrócił uwagę na swój zły stan zdrowia oraz fakt, iż jest w podeszłym wieku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Z uwagi na fakt, że skarżący wystąpił ze skargą na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 30 grudnia 2024 r. nr [...] bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie został on na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wezwany do jej uiszczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy korespondencja sądowa zawierająca powyższe wezwanie została skarżącemu skutecznie doręczona w dniu 31 marca 2025 r. Z akt sprawy, w tym informacji uzyskanych z Oddziału finansowo-budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wynika natomiast, że w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił tego braku fiskalnego, co obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. W tych okolicznościach stwierdzić należało, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Podnoszone natomiast w zażaleniu okoliczności mające świadczyć o braku winy po stronie skarżącego w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, pozostają bez wpływu na wynik niniejszej sprawy, albowiem nie mogą uzasadniać odstąpienia przez Sąd od zastosowania przewidzianego w ustawie skutku w postaci odrzucenia skargi z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie jej braków fiskalnych. Brak winy w uchybieniu terminu będzie podlegał badaniu w postępowaniu wywołanym wnioskiem skarżącego o jego przywrócenie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.