II OZ 927/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 739/13 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi Z.P. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z dnia 23 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 739/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi Z.P na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej zawiesił postępowanie sądowe. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przyczyną zawieszenia postępowania było zaistnienie zdarzenia z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – w dniu [...] kwietnia 2013 r. zmarła uczestniczka postępowania O.F. W związku z powyższym na podstawie ww. artykułu Sąd miał obowiązek zawiesić postępowanie sądowe. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący, zarzucając zakwestionowanemu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a. polegające na zawieszeniu postępowania sądowego z urzędu z uwagi na śmierć uczestnika postępowania O.F., w sytuacji gdy jej śmierć nastąpiła jeszcze przed wydaniem zaskarżonej decyzji, a zatem O.F. nigdy nie miała statusu uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zwrot kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu zawarto argumenty na poparcie zgłoszonego żądania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd zawiesza postępowanie z urzędu m. in. w razie śmierci strony. Natomiast stosownie do treści normy art. 12 P.p.s.a. ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Rozważając kwestię zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego należy mieć na uwadze to, że z zawieszeniem postępowania możemy mieć do czynienia wówczas, gdy w toku postępowania powstaną przemijające przeszkody uniemożliwiające jego prowadzenie. Niewątpliwie śmierć uczestnika postępowania co do zasady jest podstawą do zawieszenia postępowania z urzędu (art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), ale tylko wówczas gdy zdarzenie to nastąpi w jego toku. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zaistniała. Jak wynika bowiem z odpisu zupełnego aktu zgonu O.F. zmarła w dniu [...] kwietnia 2013 r. (k. 151), a więc jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ II instancji – zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] kwietnia 2013 r. W związku z powyższym śmierć uczestniczki postępowania w toku postępowania administracyjnego, nie może stanowić podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Zwrócić bowiem należy uwagę, że skoro ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne) - art. 1 tej ustawy, to rozważając zaistnienie przesłanki z art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie można tracić z pola widzenia tego, że zdarzenie o którym mowa w tym przepisie musi zaistnieć w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Odnosząc się zaś do żądania zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego podnieść należy, że żądanie takie nie znajduje uzasadnienia w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ustawa ta nie przewiduje bowiem zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Zwrot kosztów związanych z postępowaniem zażaleniowym, jako kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 P.p.s.a.), może zostać zasądzony w przedmiotowej sprawie dopiero w razie wydania jednego z orzeczeń, o których mowa w art. 209 P.p.s.a. (porównaj: postanowienia NSA z dn. 25.09.2013 r., sygn. akt I OZ 818/13, npubl. czy z dn. 25.09.2013 r., sygn. akt II GZ 525/13, npubl.).