II OZ 924/15

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 2 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 235/15 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. Z. na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

II OZ 924/15 UZASADNIENIE Skarżący J. Z. wniósł skargę na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Następnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 235/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego przez J. Z. postanowienia Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] lutego 2015 r., w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Pismem z dnia 16 czerwca 2015 r. J. Z. wniósł zażalenie na to postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz art. 7 p.p.s.a. i art. 194 § 1 w zw. z art. 61 § 6 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przyznanie pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Następnie wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę J. Z. Wyrok ten stał się przedmiotem skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesionej przez J. Z. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu. Na wstępie należy wyjaśnić, iż art. 61 § 6 p.p.s.a. zgodnie z art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) otrzymał nowe brzmienie: "Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę;" Natomiast zgodnie z art. 2 przedmiotowej ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. Ustawa ta weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. Należy zauważyć, że w dotychczasowym brzmieniu art. 61 § 6 p.p.s.a. stanowił, że "wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji". W przedmiotowej sprawie wydanie orzeczenia kończącego sprawę w pierwszej instancji (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 16 czerwca 2015 r. oddalający skargę skarżącego) przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. oznacza, iż należało zastosować art. 61 § 6 p.p.s.a. w dotychczasowym brzmieniu z przed nowelizacji ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też, w związku z brzmieniem art. 61 § 6 p.p.s.a. rozpoznanie zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania aktu lub czynności, po wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, staje się bezprzedmiotowe w rozumieniu przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia, bowiem wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 p.p.s.a. Stosownie zaś do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) pełnomocnik skarżącego powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.