II OZ 92/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2274/16 odrzucającego skargę J. J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie zwrotu wniosku. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak wyczerpania środków zaskarżenia. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie od postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie zwrotu wniosku skarżącemu przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe postanowienie zawierało pouczenie w tym zakresie. Skarżący nie skorzystał z tego uprawnienia i złożył skargę do Sądu, a zatem naruszył wymóg z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), co wniesioną skargę czyni niedopuszczalną i w związku z czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z zasadą z art. 52. § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy z kolei rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia m.in. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52). Ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy, jak prawidłowo ustalił Sąd pierwszej instancji skarżący złożył skargę na postanowienie organu I instancji, nie występując uprzednio – zgodnie z pouczeniem – z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.