II OZ 916/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 792/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 792/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 stycznia 2017 r., utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2016 r. o odmowie przyznania Stowarzyszeniu prawa pomocy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd, wskazując na treść art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", stwierdził, że postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w katalogu określonym tym przepisem i brak jest przy tym innego przepisu ustawy wskazującego na możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie. Postanowienia te wydawane są na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. Aktualne brzmienie art. 260 wskazuje, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jeżeli ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje (w określonych sytuacjach) wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a., Sąd odrzucił wniesione zażalenie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Stowarzyszenie [...], domagając się jego uchylenia, a także uchylenia postanowienia z dnia 10 stycznia 2017 r. oraz sprostowania i uzupełnienia części orzekającej, jak też zwolnienia z kosztów wpisu sądowego w części i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Rozpoznając wniesione zażalenie należy przede wszystkim wyjaśnić, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), nowelizująca, modyfikująca – w sprawach wszczętych po tym dniu, a taką bez wątpienia jest rozpoznawana sprawa (skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 17 sierpnia 2016 r.) – m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Stosownie zatem do znowelizowanego i mającego zastosowanie w niniejszej sprawie art. 260 § 1 P.p.s.a. - rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu - art. 260 § 2 P.p.s.a. A zatem, ustawodawca w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., w tym po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania, cofnięcia, odmowy przyznania prawa pomocy albo umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, o jakim mowa w art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy zażalenie wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy jest niedopuszczalne. Zasadnie zatem Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucił zażalenie skarżącego Stowarzyszenia na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 stycznia 2017 r. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Wniosek o sprostowanie zaskarżonego postanowienia nie może być uwzględniony, bowiem Stowarzyszenie nie wskazało zakresu sprostowania.